On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

ทางสายเปลี่ยว…แต่ไม่เหงา

คนบางคนชอบทำตัวประเภทโลกสวย แต่งเติมความงามภายนอกด้วยความอ่อนหวาน เสริมสง่าด้วยคำพูดคำจาดูมีสาระน่าคิด แต่แท้จริงตัวเองยังติดอยู่ภายในเส้นวงกลมของสังคมที่หลอกลวง เจ้าเล่ห์ และไม่กล้าเดินออก เพราะกลัวความโดดเดี่ยวและกลัวการเป็นแกะดำของสังคม…

 

คนบางคนชอบหาโอกาสหยิบฉวยของคนอื่นขณะเผลอ แล้วละเมอว่าเป็นของตัวเองจริงๆ ด้วยความเคยชินจึงหล่อหลอมนิสัยทำให้ชอบหยิบยืมของและยืมเงินใครต่อใครจนเกิดหนี้สินรุงรังล้มละลาย เพราะคิดว่ายืมของหรือเงินใครมาแล้วไม่จำเป็นต้องใช้คืนก็ได้ ว่าดังนั้นแล้วก็หลบเจ้าหนี้อย่างหน้าตาเฉย แต่เจ้าหนี้กลับไม่มีความรู้สึกเฉยไปด้วย จึงตามล่าตัวสุดขอบฟ้า จนแม้แต่หนูสกปรกในท่อน้ำเสีย ก็ยังปฏิเสธไม่ให้ที่ซ่อนตัวในยามยาก…

 

คนบางคนชอบความแตกแยก แต่ซ่อนในท่าทีที่สงบนิ่ง หูคอยเงี่ยฟังความเป็นไปว่าเมื่อไหร่มันจะฆ่ากันตายไปคนละข้าง พอได้โอกาสก็ทำตัวเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้สอดข้อความยุแหย่ทันที เพื่อให้เกมส์แตกแยกนี้ดำเนินต่อไปอย่างเข้มข้นและแสดงนานๆ เป็นความสำราญใจที่น่าลุ้นระทึกยิ่งนัก หากทุกอย่างเป็นไปตามเกมส์ คนประเภทนี้จะได้โอกาสแสดงละครฉากสำคัญทันทีนั่นคือผู้เป็นกลางทำหน้าที่เป็นกาวใจ เพื่อเรียกคะแนนนิยมเสริมจากผู้ดูที่อยู่รอบวงนอก เพราะอยากได้ยินเสียงปรบมือดังเกรียวกราวให้ใจพองคับหน้าอก  คือคล้ายๆกับฉากพระเอกหรือนางเอกขี่ม้าขาวออกมาจากนิทานเพื่อปราบมังกรไฟทำนองนั้นแหละค่ะ แต่เจ้ามังกรดันรู้ทันเกมส์นี้ เลยพ่นลมหายใจเบาๆเป่าม้าขาวเตลิดเข้าป่าไปซะก่อน เลยไม่มีม้าขาวที่จะขี่ออกมาอย่างที่เคยวาดฝันไว้  เฮ้อ!น่าสงสาร…วิมานของนางเอกขี่ม้าขาวหลุดไปลอยไปในพริบตา คล้ายๆชื่อภาพยนตร์คลาสสิคที่โด่งดังในยุคเก่า ที่ชื่อว่า”Gone with the Wind”เลย..

คนบางคนชอบฉวยโอกาสในวิกฤติของคนอื่น ทำตัวเป็นกลาง พรางตัวด้วยคำพูดอันอ่อนหวานปานน้ำผึ้งเถื่อนล้นตลาด(ที่แท้จริงแล้ว แค่น้ำเปล่าต้มผสมแบะแซ!)  ด้วยความมุ่งมั่นว่าจะมีแมลงวันหน้าโง่บินหลงกลมาติดกับในความหวานของน้ำผึ้ง แล้วตายซี้แหงแก๋บนความเหนียวหนับของน้ำแบะแซ เอ๊ย น้ำผึ้ง!  แต่เผอิญเจ้าแมลงวันมันดันเปลี่ยนสับตัวให้ตัวผึ้งแท้ๆ บินออกมาแทนเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นน้ำผึ้งแท้หรือเปล่า?  เรื่องก็เลยแดงออกมาว่าเป็นการต้มน้ำเปล่าผสมแบะแซ มีคุณสมบัติความหวานแค่เอาไปทำกะฟี่ปลอมขายให้ตลาดมืดได้เท่านั้นค่ะ

 

ไอ้คนอย่างเราชอบสะสมไม้บันทัด จึงชอบความตรงไปตรงมาห้ามบิดเบี้ยวแม้แต่องคุลีเดียว  มีอะไรก็ว่ากันมาตรงๆเลย ให้เรื่องจบเป็นอย่างๆ  ชอบก็บอกว่าชอบ เกลียดก็บอกว่าเกลียด รักก็บอกว่ารัก ทุกอย่างตรงเป๊ะตามความหมายในพจนานุกรมไทย โดยไม่ต้องไปหาแว่นขยายมาอ่านหาข้อความอื่นเสริมความชัดเจนอีก จริงจังและจริงใจ เกลียดการใส่หน้ากาก เพราะมันอึดอัดหายใจไม่สะดวก ก็เลยเดินไปกับกลุ่มโลกสวยทั้งหลายไม่ได้  ถึงแม้เรียนจบด้านรัฐศาสตร์การเมืองมา ทว่ายังขาดคุณสมบัติด้านการตีหน้าเสแสร้งแกล้งยิ้มในยามเดือดเลือดพล่าน  และยังขาดประสพการณ์ด้านตลบตะแลงโกหกหลอกหลวง จึงไม่กล้าไปทำงานเกี่ยวกับการเมืองหรือพวกทูต  เพราะการเจรจาแบบขวานผ่าซากยังไม่มีในระบบของนักการทูตทั้งหลาย ครั้นจะไปเรียนรู้จากพวกโลกสวย ก็กลัวว่าจะจำตัวเองไม่ได้และจะไร้จุดยืนในความเป็นตัวตนของเราอีกแหละ

 

เราจึงยังเดินตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว บนถนนสายเปลี่ยวที่ไม่มีใครชอบเดิน  เพราะเป็นถนนที่ห้ามใส่หน้ากากเด็ดขาด ไม่ว่าหน้ากากทุเรียน หรือหน้ากากเสือก็ใส่ไม่ได้ค่ะ… ก็ไม่เป็นไรเราขอเดินไปคนเดียวอย่างนี้ดีกว่า รู้สึกเบาและสบายใจมากกว่าเดินร่วมทางกับพวกหน้ากากสวยทั้งหลาย เพราะไม่รู้ว่าสักวันหนึ่งเราจะเผลอใจไปยืมหน้ากากของเขามาลองใส่หรือเปล่าน่ะสิ…และถ้าลองใส่แล้วมันถอดไม่ออกไปตลอดชีวิตล่ะยุ่งเลยล่ะทีนี้  (อิ..อิ..อิ)

 

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

December 2017
S M T W T F S
« Nov    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: