On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

เก็บมรดกภาษาไทย

นิทานร้อยบรรทัด เล่ม 1 ป.2เปิดห้องนี้ขึ้นมาเพื่อรวบรวมมรดกงานประพันธ์เก่าแก่ล้ำค่าของไทยเราเพื่อ:

 

1.       เผยแพร่ให้กับท่านที่สนใจที่จะอนุรักษ์ผลงานเหล่านี้ไว้ชั่วลูกหลานเหลนภายหน้า

2.       ให้เกิดความภาคภูมิใจในการที่จะรักษาและตระหนักถึงความเป็นเอกลักขณ์ของภาษาไทยเรา

3.       ให้เกิดความซาบซึ้งทางปัญญาในข้อคิดและคำสอนที่สอดแทรกในงานประพันธ์เหล่านี้เพื่อนำไปเป็นข้อคิดข้อปฏิบัติที่ดีงามและเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตตามรอยบรรพบุรุษไทย

4.       ให้เกิดแรงบันดาลใจในการที่จะเรียนรู้และรักษาการแต่งบทประพันธ์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน เพื่อรักษามรดกทางปัญญาของไทยเหล่านี้ไว้มิให้สูญหายไปตามกาลเวลา

5.       ได้มีโอกาสเรียนรู้คติธรรมและหลักปรัชญาของสังคมไทยในยุคเก่า

        

หวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านที่เข้ามาอ่านมาศึกษางานประพันธ์เหล่านี้ จะได้นำประโยชน์กลับไปใช้กับตัวท่านเองได้ไม่มากก็น้อยนะคะ  หากท่านผู้ใดมีข้อสงสัยหรือมีอะไรที่จะเพิ่มเติม อย่าลังเลใจนะคะ อีเมล์ถึงทีมงานของเราได้ทันที เรายินดีเปิดรับความคิดเห็นหรือตอบข้อสงสัยทุกข้อที่เกี่ยวกับสาระในห้องนี้ค่ะ (แต่กรุณาอย่าเขียนมาถามนะคะว่างวดนี้เล่นเลขไหนดี? )

 

ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมเยียนBlogนี้

รุ่งอรุณ ผลินธร

 

หมายเหตุ: หากท่านผู้ใดสนใจจะเก็บไฟน์แบบเรียนเก่าๆก็เชิญดาวน์โหลดหนังสือแบบเรียนนิทานร้อยบรรทัดได้นะคะ เป็นไฟน์ที่มีท่านผู้อ่านบล๊อคส่งต่อมาฝากให้ค่ะ เพื่อเผยแพร่และสนับสนุนความรู้ด้านภาษาไทยให้กว้างไกลออกไป ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ                 คลิ๊กตรงนี้ค่ะ  : นิทานร้อยบรรทัด เล่ม 1 ป.2

 

 

 


รวมโคลงสี่สุภาพที่เป็นงานนิพนธ์ของสมเด็จกรมพระยาเดชาดิศร

 

      ∞อํญขยมบรมนเรศเรื้อง               รามวงศ์

พระผ่านแผ่นไผททรง                      สืบไท้

แสวงยิ่งสิ่งสดับองค์                        โอวาท

หวังประชาชนให้                            อ่านแจ้งคำโคลงฯ

 

 

 

      ∞ครรโลงโลกนิตินี้                       นมนาน

มีแต่โบราณกาล                            เก่าพร้อง

เป็นสุภสิตสาร                               สอนจิต

กลดั่งสร้อยสอดคล้อง                    เวี่ยไว้ในกรรณฯ

 

 

      ∞ทศนัขนอบน้อมมิ่ง                     อุตมางค์

ไตรรัตน์จัดเบญจางค์                        แจ่มพร้อม

จักพร้องโลกนิติปาง                           สดับแต่  เดิมพ่อ

อรรถอื่นอ้างเลศล้อม                          ต่างต้องคัมภีร์ฯ

 

 

        ∞ถวายกรกรรพุ่มเพี้ยง                บวรมาลย์  มงเฮย

ไตรรัตน์เรียบไตรทวาร                          เวียดเกล้า

โลกนิติสืบสาร                                       ของเก่า

เตือนจิตสาธุชนเช้า                                 ค่ำค้ำชูใจฯ

 

 

        ∞โลกนิติในโลกล้วน                       แก่นสาร

คือบิดามารดาอาจารย์                            เจี่ยวแล้ว

เขาเจ้าจ่อมใจบาณ                                 ฑิตร่ำ  เรียนแฮ

เบิกศิลปปรีชาแท้                                   เลิศแล้วเมธี

 

 

       ∞นิติศาสตร์สอนสัตว์ล้ำ                    โลกา

ครูมิตรบิดรมารดา                                   ดุจแก้ว

ชายรู้นิติปรา                                           กฎทั่ว  ทิศพ่อ

เปรมปราชญ์ปรีชาแล้ว                             เลิศด้วยสดับธรรมฯ

 

 

      ∞ปลาร้าห่อหุ้มด้วย                           ใบคา     

คาติดแปดเหม็นปลา                                คละคลุ้ง

คือผู้ดีหา                                               คบเพื่อน  พาลนา   

ความชั่วปนปานฟุ้ง                                  เนื่องร้ายเสมอกัน

 

 

   ∞ปลาร้าพันห่อด้วย                             ใบคา

ใบก็เหม็นคาวปลา                                   คละคลุ้ง

คือคนหมู่ไปหา                                       คบเพื่อน  พาลนา

ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง                                      เฟื่องให้เสียพงศ์ฯ

 

 

    ∞ใบพ้อคนห่อหุ้ม                               กฤษณา

หอมระรวยไปมา                                      ทั่วผู้

คือคนหมู่เมธา                                         แสวงเทพ  กันนา

อาจเจริญความรู้                                      เฟื่องฟุ้งหอมขจรฯ 

 

 

   ยางขาวขนเรียบร้อย                            ดูดี

ภายนอกหมดใสสี                                      เปรียบฝ้าย

กินสัตว์เสพปลามี                                      ชีวิต

เฉกเช่นชนชาติร้าย                                   นอกนั้นนวลงามฯ

 

 

   ∞รูปแร้งดูร่างร้าย                                    รุงรัง

ภายนอกเพียงพึงชัง                                     ชั่วช้า

เสพสัตว์ที่มรณัง                                         นฤโทษ

ดังจิตสาธุชนกล้า                                       กลั่นสร้างทางผลฯ

 

 

   ∞คนพาลผู้บาปแท้                                  ทุรจิต

ไปสู่หาบัณฑิต                                           ค่ำเช้า

ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์                                  บ่ทราบ  ใจนา

คือจวักตักเข้า                                            ห่อนรู้รสแกงฯ

 

 

   ∞ผู้ใดใจฉลาดล้ำ                                        ปัญญา

ได้สดับปราชญ์เจรจา                                       อาจรู้

ยินคำบัดเดี๋ยวมา                                            ซับซาบ   ใจนา

คือมลิ้นคนผู้                                                  ทราบรู้รสแกงฯ

 

 

   ∞กบเกิดในสระใต้                                        บัวบาน

ฤาห่อนรู้รสมาลย์                                             หนึ่งน้อย

ภุมราอยู่ไกลสถาน                                            นับโยชน์   ก็ดี

บินโบกมาค้อยค้อย                                           เกลือกเคล้าเสาวคนธ์ฯ

 

 

   ∞ใจชนใจชั่วช้า                                            โฉงเฉง

ใจจักสอนใจเอง                                                 ไป่ได้

ใจปราชญ์ดัดตามเพลง                                        พลันง่าย

ดุจช่างปืนดัดไม้                                               แต่งให้ปืนตรงฯ

 

 

       ∞พระสมุทรสุดลึกล้น                               คณนา 

สายดิ่งทิ้งทอดมา                                             หยั่งได้  

เขาสูงอาจวัดวา                                               กําหนด          

จิตมนุษย์นี้ไซร้                                               ยากแท้หยั่งถึง

 

 

 

    ∞พฤษภกาสร                                     อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง                                        สําคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย                                         มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

 สถิตทั่วแต่ชั่วดี                                       ประดับไว้ในโลกา

 

                                    (สมเด็จพระมหาสมณเจ้า  กรมพระปรมานุชิตชิโนรส)

 

              

อย่าพูดโกหก           อย่าพกแต่ลม               อย่าชมแต่รูป

อย่าสูบแต่ราก          อย่ามากแต่โง่               อย่าโตแต่เปลือก

อย่าเสือกหาเรื่อง       อย่าเคืองคนสอน          อย่านอนขี้เซา

อย่าเมาการโลก        อย่าโศกเกินเหตุ           อย่าเทศน์ผิดหลัก

อย่าผลักความผิด     อย่าปิดช้างตาย             อย่าหมายเมียท่าน

อย่าผลาญพ่อแม่      อย่าแส่หาความ             อย่าตามคนโง่

อย่าโวแต่ปาก          อย่าอยากของเขา           อย่าเล่าความลับ

อย่ามักใจง่าย           อย่าตามเสียชื่อ             อย่าถือข้างผิด

อย่าคิดข้างชั่ว          อย่ายั่วตัณหา               อย่าด่าข้าทาส

อย่าคาดโดยเดา       อย่าเอาแต่จิต               อย่าคิดนอกคอก

อย่าลอกทองพระ      อย่าละความสัตย์           อย่าตัดช่องน้อย

อย่าสอยดวงดาว       อย่าสาวดวงเดือน          อย่าเบือนเบื่อบุญ

อย่าฉุนโกธรง่าย      อย่าส่ายเพราะโลภ         อย่าละโมบอาหาร

อย่าผลัดกาลเวลา      อย่าด่าแดดฝน             อย่าโหลนเหลาะแหละ

อย่าแคะค่อนคน      อย่าบ่นวันคืน              อย่ายืนเกะกะ

อย่าสะเรียวหนาม     อย่าพูดยามฟังเทศน์     อย่ายกเหตุผิด

อย่าคิดข่มท่าน        ความชั่วอย่าทำเสียเลยจะดีกว่า

คติธรรมโบราณ

พระราชสุทธิญาณมงคล (พ.ศ. ๒๕๓๖)

 

                  

(โปรดติดตามอ่านต่อคราวหน้าค่ะ)

 

 

 

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

November 2017
S M T W T F S
« Oct    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: