On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

คำสาป แด่…อสูรผู้น่าเวทนา

     จากเรื่องราวความขัดแย้งส่วนตัวของญาติที่ถือวิสาสะเปิดตู้และหีบเก็บของใช้ส่วนตัวของผู้เขียนมาออกมาใช้โดยไม่เคยบอกกล่าว เป็นบทเรียนบทหนึ่งในชีวิตที่ได้สอนให้รู้ว่าการไว้ใจญาติพี่น้องที่ใกล้ชิด บางทีก็ไม่ผิดอะไรกับการไว้ใจงูพิษ เพราะสัญชาติญาณของงูไม่เคยเชื่องกับมนุษย์หรือสัตว์หน้าไหนทั้งนั้น  หากมันแว้งกัดได้มันจะทำทันที  โดยมันไม่เคยคิดว่าใครเคยจริงใจหรือเคยพยายามช่วยเหลือมันทั้งนั้น เรื่องราวของชาวนากับงูเห่าในนิทานจึงเป็นอุทาหรณ์ที่สอนใจได้ดีในทุกยุคสมัย

 

    วันนี้ผู้เขียนนั่งค้นจดหมายและเอกสารเก่าๆ  เลยได้รื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆที่เคยพยายามยื่นเรื่องขอวีซ่าให้ญาติผู้นี้มาเมกา จดหมายลงทะเบียนห้าฉบับและเอกสารต่างๆที่ดาวน์โหลดจากสถานทูตที่ผู้เขียนเคยอดหลับอดนอนทั้งคืนเพื่อตระเตรียมให้และส่งไปเพื่อรับรองเรื่องการเป็นสะปอนเซ่อร์ในการขอวีซ่าญาติผู้นี้ แต่ไม่เคยได้รับการตอบใดใดกลับมาเลยทั้งๆส่งแบบลงทะเบียนทุกอย่าง  รอจนลืม แต่จู่ๆเจ้าตัวแค่ส่งข่าวทางไลน์ว่าไม่เคยกล้าที่จะไปขอวีซ่าที่สถานทูต และมีแต่บอกผลัดวันประกันพรุ่งว่าจะไปวันนั้นวันนี้ แต่สุดท้ายก็สูญเปล่าทั้งคำพูดและเวลา คือญาติคนนี้ไม่กล้าไปและใจไม่ถึงพอที่จะลองไปทำเรื่องสานต่อเองที่สถานทูต อิดๆออดๆ ไม่กล้าลงมือทำอะไรสักอย่างจนหมดเวลา และสุดท้ายคือว่างเปล่า…ใช้ชีวิตแบบวิญญาณเร่ร่อนต่อไปเรื่อยๆ

 

    เรื่องนี้ผู้เขียนเคยรู้สึกเสียใจลึกๆที่ทุ่มเทใจช่วยเต็มร้อย พยายามช่วยทุกอย่างเท่าที่เป็นไปได้เพราะเห็นแก่น้าชายที่เคารพรักที่แกเคยฝากฝังและขอร้องให้ช่วยดูแลเรื่องนี้ด้วย  แต่เจ้าตัวไม่สานต่อและละเลยที่จะช่วยเหลือตัวเอง  วันนี้ ผู้เขียนต้องขอขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ปัดเป่าคนประเภทนี้ออกไปไกลจากชีวิตเสียก่อน โดยที่เรื่องราวทั้งหลายลงตัวด้วยความเพิกเฉยของเขาเอง บาปกรรมของเขาได้ผูกมัดตัวเขาเองไว้ให้อยู่อย่างทุกข์ทรมานอย่างสาสมอยู่แล้ว ผู้เขียนไม่เคยบอกเรื่องราวนี้ให้ญาติคนอื่นๆได้รับรู้เพราะถือว่าไม้ล้มข้ามได้ แต่คนล้มต้องไม่ข้าม อยากให้พวกเขาได้เรียนรู้กันเองจะชัดเจนกว่าคำบรรยายหลายเท่านัก  

 

      หากมองย้อนหลังกลับไปในรายละเอียดของคนคนนี้  ผู้เขียนรู้สึกเศร้าใจในชะตากรรมของเขามากกว่าที่จะเกลียดชัง เพราะชีวิตของเขาเติบโตมาแบบไข่ในหิน ถูกทะนุถนอมตามใจมาตั้งแต่เด็ก งานการอะไรก็ไม่เคยถูกฝึกฝนให้ทำ อ้าปากอยากได้อะไรก็มีคนหามาให้ทันที จึงเป็นชีวิตที่ขาดภูมิคุ้มกันแห่งความกล้าแกร่ง ไม่เคยเรียนรู้ว่าชีวิตที่แท้จริงคืออะไร และความลำบากคืออะไร นอกจากการใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายเกินตัวมาตลอด  ไม่เคยเห็นหัวใครที่อยู่ในฐานะด้อยกว่าตัวเอง ขลุกอยู่ในโลกที่เหมือนนิยาย คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงในเทพนิยายตลอดกาล นึกอยากหยิบฉวยอะไรของใครก็เอาไปทันทีราวกับเป็นของตัวเอง การพูดจาก็เรียนรู้แต่คำโกหกและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมที่เห็นแก่ได้ฝ่ายเดียว

 

      กว่าคนคนนี้จะเรียนรู้อะไรต่ออะไรได้ได้ทุกอย่างก็สายเกินกว่าจะย้อนวันเวลากลับไปเริ่มต้นใหม่ได้อีก และกว่าจะรู้ว่าความจริงใจของใครอย่างแท้จริง ก็หมดโอกาสที่จะกลับมาเหมือนเดิมได้อีกเช่นกัน  ขอให้อยู่ชดใช้เวรกรรมต่อไปเถิดนะอสูรกายผู้น่าเวทนา…

 

 

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

December 2017
S M T W T F S
« Nov    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: