On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Monthly Archives: June, 2009

จำเป็นต้องบ่นเพราะเบื่อจริงๆ

ประเทศอเมริกาเป็นประเทศที่มีระบบบริการสังคมที่เข้มงวดไปด้วยกฎเกณฑ์ต่างๆมากมายเพื่ออำนวยประโยชน์และคุ้มครองผู้บริโภคอย่างเต็มที่  ซึ่งในส่วนดีก็คือลูกค้าหรือผู้บริโภคสามารถร้องเรียนหรือเรียกร้องค่าเสียหายต่างๆจากผู้ประกอบการได้ในกรณีที่ได้รับความเสียหายหรือไม่ชอบใจในสินค้าหรือบริการที่ตนเองเสียเงินไป แต่ในส่วนเสียนั้น ทำให้บางคนรู้สึกเหลิงและหลงระเริงกับการเรียกร้องต่างๆทั้งๆที่บางทีตัวเองนั่นแหละเป็นฝ่ายผิดชัดๆ   การที่ผู้เขียนมีโอกาสทำงานกับพวกฝรั่งมานานหลายปีนั้น มันก็เลยมีทั้งข้อดีข้อเสียที่ต่างฝ่ายต่างได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน เพราะฝรั่งบางคนนั้นถูกตามใจจากระบบบริการต่างๆมาซะจนเคยตัว เลยเริ่มมั่วๆคิดไปว่าตัวเองเป็นเทวดาที่ต้องมีสิทธิ์พิเศษเหนือคนอื่น ได้แค่นี้ก็อยากได้มากกว่าเก่าและอยากได้มากที่สุด  บางคนขี้บ่นขี้ฟ้องร้องเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว จนบางทีผู้เขียนไม่อยากเชื่อว่าคนประเภทนี้จะมีอยู่ในระบบสังคมที่เสมอภาคอย่างอเมริกา ทั้งๆที่ตัวเองก็รู้กฎเกณฑ์กติกาต่างๆที่เขาระบุไว้อย่างชัดเจนแล้ว แต่บางทีก็ทำเป็นแกล้งไม่เข้าใจ…แกล้งลืม…และแกล้งเซ่อผสมโง่บวกกับงี่เง่า    ตัวอย่างเช่น..ที่ทำการไปรษณีย์(ในตำบลเล็กๆ)ที่ผู้เขียนทำงานอยู่ขณะนี้นั้น พวกบรรดาผู้ใช้บริการทั้งหลายก็รู้ทั้งรู้ว่าที่ทำการไปรษณีย์เขามีกำหนดเวลาเปิดและปิดที่แน่นอนตายตัว แต่ก็ยังทำเป็นมั่วมาอีตอนที่เขาใกล้จะปิด เพื่อถ่วงเวลาให้ปิดช้าลงกว่าที่กำหนด ทั้งๆที่วันทั้งวันก็มีเวลาเหลือเฟือ จะมาตอนไหนก็ได้ ที่ไม่ใช่ภายในสองหรือสามนาทีก่อนไปรษณีย์ปิด  บางทีโทรมาถามว่าจะปิดตอนไหน? พอบอกก็ยังจะมาต่อรองว่าให้รอก่อนได้ไหม?จะรีบออกจากบ้านมาเดี๋ยวนี้เพื่อส่งพัสดุ พอถามย้อนกลับไปว่าคุณไปสั่งไปรษณีย์ตามเมืองใหญ่ๆให้เขารอคุณคนเดียวในช่วงพักเที่ยงหรือตอนปิดทำการไปแล้วเนี่ย เขาจะรอคุณหรือเปล่า?ก็ทำเป็นเอะอะโวยวายตึงตังมาทางโทรศัพท์เลยเชียวล่ะ  หาว่าบริการไม่ดี ไม่มีความเห็นใจผู้ใช้บริการบ้างล่ะ ขู่เป็นของแถมอีกต่างหากว่าจะร้องเรียนไปที่ศูนย์กลางใหญ่ที่เมืองRochesterโน่น  เพราะตัวหล่อนเองจะต้องรีบขับรถออกมาจากฟาร์มกว่าจะมาถึงก็ต้องใช้เาลาเดินทางเกินไม่น้อยกว่าสิบห้านาที … Continue reading

June 25, 2009 · Leave a comment

หัวหน้าของคุณเป็นแบบไหน?

               การทำงานทุกอย่างในทุกหน่วยงานไม่ว่าของรัฐบาลหรือเอกชน ย่อมต้องมีหัวหน้าเป็นผู้นำและรับผิดชอบในทีมงานของตน  หัวหน้าต้องเป็นคนริเริ่มและวางแผนในแต่ละขั้นตอนของงานนั้น เพราะฉะนั้นหัวหน้าที่ดีก็ต้องมีคุณสมบัติหลายอย่างที่ต้องพร้อมจะเป็นผู้นำคน แต่ก็นั่นแหละค่ะ..บางครั้ง..รวมทั้งหลายๆครั้ง..ในชีวิตการทำงานเราอาจจะเจอหัวหน้าแบบรับแต่ความดีความชอบใส่ตัวเองตลอด ส่วนความผิดความเลวทั้งหลาย หัวหน้าบอกว่าให้ลูกน้องเอาไปแบ่งกันตามมีตามเกิด ถ้าแบ่งกันแล้วไม่พอก็ให้ช่วยกันทำงานแบบผักชีโรยหน้ามากๆเข้าไว้เถิด ว่าแล้วหัวหน้าก็นั่งกอดแต่ความดีความชอบของตัวเองไว้อย่างเหนียวแน่นพอๆกับเท้าตุ๊กแกที่เกาะแน่นตามเพดานและฝาบ้าน             หัวหน้าบางคนเหมือนสวรรค์ส่งมาเกิดให้เป็นหัวหน้าคนโดยเฉพาะ เพราะมีคุณสมบัติเพียบพร้อมครบถ้วนในการเป็นผู้นำ รู้จักใช้จิตวิทยาในการปกครองคน…ใช้คนเป็น..และใช้คนได้เหมาะสมกับงานที่มอบหมายให้  ในขณะที่หัวหน้าบางคนเวลาจะใช้ลูกน้องทำอะไรก็วางอำนาจสั่งอย่างเดียวโดยไม่ดูตาม้าตาเรือรวมทั้งตาปลาที่เท้าของตัวเองซะก่อนว่าใช้คนถูกกับงานหรือเปล่า? ผลลัพธ์ของงานที่ออกมาจึงต่างกัน  หัวหน้าบางคนก็อินกับบทละครเจ้าพ่อเจ้าแม่มาเฟียมาก จนเริ่มมีอาการหลอนเพราะเวลาสั่งงานให้ลูกน้องหัวหน้าจะต้องวางมาดและวางท่าให้สง่างามบนเก้าอี้ที่มีพนักพิงและเกร็งตัวเชิดหน้าแข็งทื่อ คล้ายๆคนที่เริ่มจะมีอาการของลมบ้าหมู ทำท่ากวาดสายตามองลูกน้องตั้งแต่หัวจรดเท้าและเท้าจรดหัว..ในขณะที่ปากก็พะงาบๆสั่งวกไปวนมาเหมือนรถเมล์วิ่งรอบวงเวียนแล้วยังมองไม่เห็นป้ายจอด ส่วนมือก็ถือปากกาสำหรับชี้โบ๊ชี้เบ๊หรือทำท่าวาดรูปอะไรสักอย่างในอากาศ จนลูกน้องนึกเป็นห่วงเพราะกลัวว่าด้ามปากกาจะทิ่มลูกตาหัวหน้าบอดซะก่อนจะสั่งงานเสร็จ ในขณะที่ลูกน้องอีกคนกำลังคิดว่าถ้าหากเก้าอี้ตัวนั้นมันหักโครมลงมา อยากรู้จังว่าหัวหน้าจะเก๊กท่ายังไงตอนที่ตกเก้าอี้จนกระดูกก้นกบหลุดออกมาข้างนอกน่ะ?             หัวหน้าบางคนก็จู้จี้จุกจิกและมีความถนัดพิเศษในการจับผิดลูกน้อง ยิ่งเกลียดขี้หน้าลูกน้องคนไหนด้วยล่ะก็ ลูกน้องคนนั้นจงเตรียมตัวไว้เถอะว่าชาตินี้ทั้งชาติเจ้ามิอาจทำอะไรที่ถูกใจพระเดชพระคุณหัวหน้าได้เลย แม้จะพยายามทำดีแค่ไหน … Continue reading

June 10, 2009 · Leave a comment

บางช่วงของชีวิต

                     ช่วงเวลาที่ขาดหายไป…ไม่ใช่เพราะขี้เกียจเขียน…แต่เพราะปัญหาที่เต็มไปด้วยภาระและแบกหน้าที่หลายอย่างได้ช่วงชิงเวลาไปหมด…ทุกอย่างประดังเข้ามาในเวลาเดียวกันเหมือนน้ำป่าที่บ่าไหลท่วมท้นโดยไม่ทันระวังตัวและเกินรับได้… นี่ไม่ใช่ข้อแก้ตัว..แต่คือความจริง ซึ่งทำให้ต้องทิ้งห่างงานเขียนไประยะหนึ่ง…คิดตำหนิตัวเองเหมือนกันนะที่จัดสรรเวลาไม่ลงตัว…ช่างเถอะ..   ”มาสายดีกว่าไม่มาเลย”จริงไหม?                      ปัญหาต่างๆที่คนเราส่วนมากคิดว่ามันคือความทุกข์อันแสนสาหัสนั้น บางทีในแง่มุมมองตรงกันข้าม ปัญหาคือครูฝึกที่ดีในสนามของสงครามชีวิต  แม้เหี้ยมโหด แต่ก็ฝึกให้เราเรียนรู้เพื่อความอยู่รอด..อยู่อย่างมีสติ…รู้จักรอบคอบมีเหตุผลและระมัดระวังในการเผชิญปัญหาแต่ละอย่าง…ฝึกให้เรียนรู้แม้กระทั่งจิตใจของผู้คนที่อยู่รอบข้างเราว่าใครคือมิตรที่แท้จริง และจริงใจกับเราในยามยาก…                       เพราะบางครั้งคนที่เราคิดว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดกลับกลายเป็นคนที่ห่างเหินที่สุดในยามที่เราตกทุกข์ได้ยาก แต่กับคนที่เราเคยคิดว่าเป็นเพียงแค่คนรู้จักแบบผิวเผินกลับกลายเป็นคนที่กระโจนลงมาร่วมทุกข์ร่วมสุขและให้กำลังใจเราอย่างท่วมท้น                       ในนาทีแห่งความทุกข์จึงสามามารถมองเห็นคำว่า”เพื่อนแท้”ได้อย่างชัดเจนที่สุด…จึงต้องขอขอบคุณเจ้าความทุกข์ยากที่ฝึกให้เราได้เรียนรู้ชีวิตในหลายแง่มุม…โชคดีที่เราไม่เคยคิดหนีปัญหาด้วยการทำลายชีวิตตัวเอง….จึงมีโอกาสได้เห็นสัจจธรรมของชีวิตอย่างซาบซึ้ง…เมื่อความทุกข์ที่เข้ามาในชีวิต จงอย่าหลบหนีหรือหวาดกลัว เพราะนั่น คือการฝึกภาคสนามให้เราได้แข็งแกร่งขึ้น…และทั้งความทุกข์ความสุข..ก็ที่ไม่เคยอยู่กับใครอย่างถาวร…ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกกับคำว่า ”ชีวิต” แล้วจะยึดติดอะไรกับมันนักหนาเล่า?                     บางคนเกิดมาพร้อมด้วยหัวใจนักสู้ที่พร้อมจะต่อสู้กับทุกสถาณการณ์ ไม่เคยคิดถึงคำว่าแพ้หรือชนะ แต่สู้เพราะมีใจมั่นและเข้าใจกับความไม่แน่นอนของชีวิต…ไม่ฮึกเหิมดีใจเกินไปในยามสุขสมอารมณ์หวัง…และไม่เคยรันทดท้อในยามทุกข์ระทมขมขื่น…แต่บางคนกลับตรงกันข้าม เพราะยังไม่ทันได้เห็นหน้าความทุกข์อย่างแท้จริง เพียงแค่ได้เห็นเงาความทุกข์เท่านั้นก็ยอมแพ้แล้ว… … Continue reading

June 8, 2009 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

June 2009
S M T W T F S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

เพื่อนรัก