On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

บางช่วงของชีวิต

                     ช่วงเวลาที่ขาดหายไป…ไม่ใช่เพราะขี้เกียจเขียน…แต่เพราะปัญหาที่เต็มไปด้วยภาระและแบกหน้าที่หลายอย่างได้ช่วงชิงเวลาไปหมด…ทุกอย่างประดังเข้ามาในเวลาเดียวกันเหมือนน้ำป่าที่บ่าไหลท่วมท้นโดยไม่ทันระวังตัวและเกินรับได้… นี่ไม่ใช่ข้อแก้ตัว..แต่คือความจริง ซึ่งทำให้ต้องทิ้งห่างงานเขียนไประยะหนึ่ง…คิดตำหนิตัวเองเหมือนกันนะที่จัดสรรเวลาไม่ลงตัว…ช่างเถอะ..   ”มาสายดีกว่าไม่มาเลย”จริงไหม? 

                    ปัญหาต่างๆที่คนเราส่วนมากคิดว่ามันคือความทุกข์อันแสนสาหัสนั้น บางทีในแง่มุมมองตรงกันข้าม ปัญหาคือครูฝึกที่ดีในสนามของสงครามชีวิต  แม้เหี้ยมโหด แต่ก็ฝึกให้เราเรียนรู้เพื่อความอยู่รอด..อยู่อย่างมีสติ…รู้จักรอบคอบมีเหตุผลและระมัดระวังในการเผชิญปัญหาแต่ละอย่าง…ฝึกให้เรียนรู้แม้กระทั่งจิตใจของผู้คนที่อยู่รอบข้างเราว่าใครคือมิตรที่แท้จริง และจริงใจกับเราในยามยาก…

                      เพราะบางครั้งคนที่เราคิดว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดกลับกลายเป็นคนที่ห่างเหินที่สุดในยามที่เราตกทุกข์ได้ยาก แต่กับคนที่เราเคยคิดว่าเป็นเพียงแค่คนรู้จักแบบผิวเผินกลับกลายเป็นคนที่กระโจนลงมาร่วมทุกข์ร่วมสุขและให้กำลังใจเราอย่างท่วมท้น  

                    ในนาทีแห่งความทุกข์จึงสามามารถมองเห็นคำว่า”เพื่อนแท้”ได้อย่างชัดเจนที่สุด…จึงต้องขอขอบคุณเจ้าความทุกข์ยากที่ฝึกให้เราได้เรียนรู้ชีวิตในหลายแง่มุม…โชคดีที่เราไม่เคยคิดหนีปัญหาด้วยการทำลายชีวิตตัวเอง….จึงมีโอกาสได้เห็นสัจจธรรมของชีวิตอย่างซาบซึ้ง…เมื่อความทุกข์ที่เข้ามาในชีวิต จงอย่าหลบหนีหรือหวาดกลัว เพราะนั่น คือการฝึกภาคสนามให้เราได้แข็งแกร่งขึ้น…และทั้งความทุกข์ความสุข..ก็ที่ไม่เคยอยู่กับใครอย่างถาวร…ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกกับคำว่า ”ชีวิต” แล้วจะยึดติดอะไรกับมันนักหนาเล่า?  

                  บางคนเกิดมาพร้อมด้วยหัวใจนักสู้ที่พร้อมจะต่อสู้กับทุกสถาณการณ์ ไม่เคยคิดถึงคำว่าแพ้หรือชนะ แต่สู้เพราะมีใจมั่นและเข้าใจกับความไม่แน่นอนของชีวิต…ไม่ฮึกเหิมดีใจเกินไปในยามสุขสมอารมณ์หวัง…และไม่เคยรันทดท้อในยามทุกข์ระทมขมขื่น…แต่บางคนกลับตรงกันข้าม เพราะยังไม่ทันได้เห็นหน้าความทุกข์อย่างแท้จริง เพียงแค่ได้เห็นเงาความทุกข์เท่านั้นก็ยอมแพ้แล้ว…

               ในยามทุกข์ยากทุกคนมีทางเลือกในการตัดสินใจในชีวิตของตัวเองเสมอ…เพียงแต่จะเลือกเผชิญหน้าอย่างสุขุมรอบคอบหรือว่าเลือกที่จะหนีจากความจริงอย่างคนขลาดที่ไร้เหตุผลเท่านั้นเอง

                  แล้วคุณล่ะคะเลือกที่จะเป็นแบบไหนดี?                  

                     

                    cover

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

June 2009
S M T W T F S
« Apr   Jul »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: