On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Monthly Archives: December, 2009

สวัสดีปีใหม่2553 (2010)

          อีกไม่กี่วันปี ๒๕๕๒กำลังจะจากเราไป ปีใหม่ ๒๕๕๓กำลังจะเข้ามาแทนที่ ปีเก่าหรือปีใหม่ วันและเวลายังคงรักษาความเสมอต้นเสมอปลายตลอดมาไม่เปลี่ยนแปลง  นั่นคือเวลาไม่เคยรีรอใครทั้งนั้นว่าจะตามมันมาทันหรือเปล่า? มันเดินทางมาหาทุกๆคนอย่างเท่าเทียมกันในแต่ละวัน บางคนเห็นคุณค่าของเวลาก็รีบไขว่คว้า รีบขนขวายเพื่อสร้างความฝันที่ตั้งใจไว้และพยายามต่อสู้ดิ้นรนขนขวายเพื่อให้บรรลุสู่จุดหมายปลายทางในสิ่งที่หวัง อาจจะได้มาหลายๆอย่าง หรืออย่างเดียวก็ตาม แต่ก็ทันกับเวลาในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้… ทว่าบางคนกลับเมินเฉยไม่กระตือรือร้นอะไรทั้งนั้นกับการมาหรือการจากไปของเวลาในแต่ละวัน ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่าน่าเสียดาย ย้อนกลับมารำพึงรำพันอย่างปวดร้าวว่าทำไมชีวิตของเรามีแต่ความว่างเปล่าทุกวัน ไม่เห็นมีอะไรเท่าเทียมกับคนอื่นๆเลย แล้วก็หมกตัวเองอยู่กับความสิ้นหวัง  ทั้งๆที่เวลาให้โอกาสทุกคนในโลกเท่าเทียมกันทุกวันนั่นคือวันละ๒๔ชั่วโมง             เวลาในอดีตที่เสียไปแล้ว มันเอากลับคืนมาไม่ได้อีก แม้จะร่ำร้องคร่ำครวญโหยหาอย่างเสียดายและเสียใจแค่ไหนก็ตาม แต่ว่าเวลาในปัจจุบัน…ในโมงยามที่เป็นอยู่ขณะนี้ต่างหาก ที่ยังเป็นของเราอย่างเต็มที่ เพียงแต่ใส่ใจและตั้งใจที่จะเริ่มต้นกับสิ่งเราที่อยากทำและทำได้ รวมทั้งทำให้ดีที่สุด สุดความสามารถ … Continue reading

December 27, 2009 · Leave a comment

หิมะและความหนาวโผล่มาอีกแล้ว

       ข่าวพยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าจะมีหิมะตกตั้งแต่ช่วงค่ำไปจนถึงเช้าพรุ่งนี้ มันเป็นข่าวที่ทำให้ผู้เขียนเครียดพอสมควร แม้อยู่มินนิโซต้ามานาน แต่ยังไม่เคยมีความรู้สึกคุ้นเคยกับความหนาวหรือหิมะเลยสักนิด                      ความหนาวที่นี่ไม่ใช่”หนาวแบบเล่นๆ”หรือที่ภาษาคนรุ่นใหม่เขาบอกว่า”หนาวแบบขำๆ” เพราะพยายามจะขำยังไงมันก็ขำไม่ออก โดยเฉพาะช่วงการเดินทางบนถนนที่ปกคลุมด้วยหิมะ สองมือจับพวงมาลัยรถแน่น เขม็งมองข้างหน้า ใจลุ้นระทึกเสียงตึกตักครึกโครมยิ่งกว่าเสียงรัวของกลองเพล เวลาที่รถผ่านช่วงถนนที่ลื่นมากๆ กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางทำเอาเส้นประสาททุกส่วนในร่างกายตรึงเปรี๊ยะ ยิ้มไม่ออกบอกไม่ถูกและเครียดไปทั้งวัน ไม่รู้ชาติก่อนทำบุญด้วยน้ำแข็งมากเกินไปหรือไง ผลบุญถึงส่งให้มาใช้ชีวิตอยู่กับความหนาวเย็นเช่นนี้?                              มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผู้เขียนขับรถท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย บนถนนขาวโพลนด้วยหิมะตลอดเส้นทาง จู่ๆก็บังคับรถไม่ได้ มันพาไถลลื่นและหมุนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกที รถก็พามาจอดนิ่งอยู่บนกองหิมะสูงบนเกาะกลางถนนแล้ว ละล่ำละลักปลอบใจตัวเอง   ”ขวัญเอ๋ยขวัญมา มันแค่บนยอดกองหิมะ ไม่ใช่The Top of … Continue reading

December 6, 2009 · Leave a comment

เขียนถึงเพื่อนเก่า

            อยากเขียนถึงเพื่อนเก่าๆคนหนึ่งที่เคยรู้จักกันมาตั้งแต่ชั้นป.๓  จนกระทั่งเดี๋ยวนี้เราต่างก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ แม้ว่าวันเวลาและหน้าที่ความรับผิดชอบต่างๆในชีวิต ทำให้ต่างคนต่างต้องแยกย้ายกันไปในทางเดินของตัวเอง แต่อย่างหนึ่งที่วันเวลาแยกไปไม่ได้คือมิตรภาพที่งดงามและความทรงจำที่ดีต่อกันเสมอมาและตลอดไป…             ภาพหลายภาพในอดีตยังเรียงรายในความทรงจำให้คิดถึงเสมอ บางภาพนึกขึ้นมาได้แล้วก็แอบขำอยู่คนเดียวเงียบๆ เพราะถ้าขืนขำดังๆออกมา คนรอบข้างในปัจจุบันอาจตื่นตระหนกตกใจว่ายัยคนนี้เป็นอะไรของมันว่ะ อยู่ๆก็ขำกลิ้งในบรรยากาศที่เศรษฐกิจกำลังเครียดๆแบบนี้ หรือว่าเมาดอกเบี้ยธนาคารซะจนสติแตก?              “ตุ๊” คือชื่อของนางเอกในเรื่องนี้ค่ะ ปีแรกที่เรารู้จักกันนั้น เป็นมิตรภาพที่เริ่มอย่างกระท่อนกระแท่นซะมากกว่า เพราะต่างไม่ค่อยชอบขี้หน้ากันสักเท่าไหร่ ด้วยสาเหตุสำคัญที่มาจากเราสองคนต่างทำความสะอาดพื้นห้องเรียน แล้วบังเอิญกองขี้ฝุ่นปลิวกระจายใส่บริเวณใต้โต๊ะของกันและกัน เพราะเราต่างก็นั่งโต๊ะใกล้ๆกัน นั่นคือจุดวิกฤตที่เริ่มต้น ต่างคนต่างไม่ยอมกัน จึงผลัดกันกวาดขี้ฝุ่นใส่กันอย่างดุเดือด ถ้าหากคุณครูประจำชั้นไม่เข้ามาซะก่อน สงครามขี้ฝุ่นใต้โต๊ะคงต้องยืดเยื้อและยาวนาน พอๆกับสงครามที่อิรัคในขณะนี้ (ตรงนี้เขียนเกินไปหน่อย) … Continue reading

December 4, 2009 · 2 Comments

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

December 2009
S M T W T F S
« Oct   Jan »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

เพื่อนรัก