On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

หิมะและความหนาวโผล่มาอีกแล้ว

       ข่าวพยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าจะมีหิมะตกตั้งแต่ช่วงค่ำไปจนถึงเช้าพรุ่งนี้ มันเป็นข่าวที่ทำให้ผู้เขียนเครียดพอสมควร แม้อยู่มินนิโซต้ามานาน แต่ยังไม่เคยมีความรู้สึกคุ้นเคยกับความหนาวหรือหิมะเลยสักนิด             

        ความหนาวที่นี่ไม่ใช่”หนาวแบบเล่นๆ”หรือที่ภาษาคนรุ่นใหม่เขาบอกว่า”หนาวแบบขำๆ” เพราะพยายามจะขำยังไงมันก็ขำไม่ออก โดยเฉพาะช่วงการเดินทางบนถนนที่ปกคลุมด้วยหิมะ สองมือจับพวงมาลัยรถแน่น เขม็งมองข้างหน้า ใจลุ้นระทึกเสียงตึกตักครึกโครมยิ่งกว่าเสียงรัวของกลองเพล เวลาที่รถผ่านช่วงถนนที่ลื่นมากๆ กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางทำเอาเส้นประสาททุกส่วนในร่างกายตรึงเปรี๊ยะ ยิ้มไม่ออกบอกไม่ถูกและเครียดไปทั้งวัน ไม่รู้ชาติก่อนทำบุญด้วยน้ำแข็งมากเกินไปหรือไง ผลบุญถึงส่งให้มาใช้ชีวิตอยู่กับความหนาวเย็นเช่นนี้?                      

       มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผู้เขียนขับรถท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย บนถนนขาวโพลนด้วยหิมะตลอดเส้นทาง จู่ๆก็บังคับรถไม่ได้ มันพาไถลลื่นและหมุนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกที รถก็พามาจอดนิ่งอยู่บนกองหิมะสูงบนเกาะกลางถนนแล้ว ละล่ำละลักปลอบใจตัวเอง   ”ขวัญเอ๋ยขวัญมา มันแค่บนยอดกองหิมะ ไม่ใช่The Top of The World ที่ไหนหรอก อย่าตกใจไปเลย”  

          ว่าพลางหันซ้ายขวา หันมองข้างหน้าข้างหลัง แล้วก็ค่อยๆกระย่องกระแย่งเปิดประตูลงมาจากรถ เพื่อหาทางพารถกลับลงมาบนพื้นถนนให้ได้ รถที่ขับผ่านไปมาก็ได้แต่ส่งสายตามามองช่วยเหลือ เพราะเขาก็ต้องระมัดระวังรถของตัวเองไม่ให้มันพาขึ้นมาจอดบนกองหิมะเช่นกัน เมื่อไม่มีใครลงมาช่วย จะมัวยืนทำสวยคู่กับรถแบบนี้นานๆคงไม่เหมาะ เพราะมันไม่ใช่ความเหมาะสมที่ลงตัว ดีที่บังเอิญติดโทรศัพท์มือถือมาด้วย ทั้งๆปกติเป็นคนที่ไม่ชอบพกพามือถือนักหรอก รีบโทรไปตามที่ร้านรับจ้างลากรถ เขาก็บอกว่าต้องรออีกประมาณชั่วโมงกว่าๆ หรืออาจจะต้องรอถึงสองชั่วโมงก็ได้เพราะช่างต้องไปช่วยลากรถอีกสองคันที่เพิ่งโทรมาตาม

      ใครจะมายืนหนาวปากสั่นหน้าแหลมซีดๆ รอแบบนี้นานๆล่ะ เลยโทรไปหาตำรวจหน่วยฉุกเฉิน 911 ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีรถตำรวจทางหลวงก็มาจอดใกล้ๆ เขาก็พยายามที่จะช่วย แต่สุดความสามารถของตำรวจคนนั้นเหมือนกัน เขาเลยโทรไปตามช่างอีกร้านหนึ่งพารถลากมาช่วยจนได้ ตำรวจไม่คิดค่าบริการ แต่รถลากเขาต้องคิดค่ะ มาถึงแทนที่จะดูสภาพรถที่ติดหล่มก่อนว่าจะใช้เวลามากน้อยแค่ไหน เขาไม่มองซะด้วยซ้ำ รีบบอกราคาบริการมาตราฐานของร้านทันที ด้วยใบหน้าที่คล้ายปลาจวดตอนปวดฟัน ขยับริมฝีปากที่มีหนวดบางๆกระหรอมกระแหร็ม(คล้ายๆหนวดไม่ค่อยเต็มใจจะขึ้นสักเท่าไหร่) ถามเสียงห้วนๆว่า “Cash or credit card?”     (ซึ่งเขาหมายถึงว่าจะจ่ายค่าบริการเขาเป็นเงินสดหรือเครดิตการ์ด ) โถ!พ่อคุณปลาจวด พ่อมหาจำเริญ ใครเขาจะใช้บริการพ่อคุณฟรีๆเล่า ก็ให้มันเสร็จงานซะก่อนแล้วค่อยว่ากันไม่ได้เชียวหรือ ฝรั่งขี้งกแบบนี้ เดี๋ยวก็จ่ายแต่วิญญาณเงินซะเลยว่ะ หนาวจนกระดูกแทบหลุด แถมยังมาเจอแบบนี้อีกด้วย เซ็งสุดๆเลย

     ถดูหนาวทีไรคิดถึงเมืองไทยใจแทบขาด เพราะถึงยังไงความหนาวที่บ้านเรามันก็ไม่ถึงขั้นหนาวติดลบ ไม่ต้องกังวลถึงการขับรถบนนถนนที่มีหิมะ ไม่ต้องมาใส่เสื้อผ้ากันหนาวหนาๆรุงรังตัวพองๆ ดูไม่สมดุลย์กับหัวที่ดูหลิมๆ คล้ายๆจับตัวเห็บหมามาใส่แพมเพอร์ มีเพื่อนคนเอเชียหลายคนที่เขาชอบฤดูหนาวและหลงใหลภาพหิมะตกอย่างจับจิตจับใจ เวลาหิมะตกทีไรต้องแต่งตัวออกมายืนทำเก๋ๆถ่ายรูปเพื่อส่งไปให้ทางบ้านดูว่าข้ามาถึงอเมริกาแล้วนะ เห็นไหม? หิมะกำลังตกอีกด้วยนะเนี่ย เอ..ความจริงน่าจะส่งคนพวกนี้ไปอยู่กับพวกเอสกิโมให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจะได้มีหิมะและบ้านอิคลูให้ยืนแอ๊คชั่นปากสั่นจนคางแข็งถ่ายรูปส่งไปอวดทางบ้านตลอดทั้งปี ดีไหมเนี่ย?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

December 2009
S M T W T F S
« Oct   Jan »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: