On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

สวัสดีอเมริกา…(ตอน๑)

 

          เคยมีเพื่อนๆและแฟนคลับหลายคนของBlogนี้ส่งเมล์เข้ามาถามว่าทำอย่างไรถึงจะหาทางมาทำมาหากินที่อเมริกาได้? ซึ่งเป็นคำถามที่ต้องหาข้อมูลและรายละเอียดมาตอบกันอย่างรอบคอบ เพราะผู้เขียนไม่อยากตอบแบบสุ่มสี่สุ่มห้าหรือเดาส่งๆแบบไม่รู้จริงแล้วดันแหลมมาอวดรู้ ไม่ได้ค่ะ!เรื่องแบบนี้จะมาทำเป็นเรื่องเล่นๆเฮฮากันไม่ได้เด็ดขาด แต่ก็จะพยายามตอบในส่วนที่ผู้เขียนรู้จริงหรือเคยมีประสพการณ์เท่านั้นนะคะ นอกนั้นจะพยายามหาข้อมูลมาเพิ่มเติมให้เท่าที่หาได้ ถ้าหากท่านใดหากมีคำถามอื่นๆเพิ่มเติมก็ส่งอีเมล์ไปถามไถ่กันได้อีกนะคะ หรือจะโพ้สคำถามไว้ที่Blogก็ได้ เพราะอย่างน้อยจะได้มีผู้อ่านคนอื่นๆที่มีคำถามคล้ายๆกันมาอ่านด้วย  หรือช่วยกันตอบอีกหลายๆแรงยิ่งดีเลยค่ะ

        แต่ว่ารายละเอียดเกี่ยวกับการขอวีซ่าเข้าอเมริกานั้นมีรายละเอียดอยู่แล้วที่เว็บไซด์ของสถานทูตอเมริกันในกรุงเทพฯ ซึ่งเจ้าหน้าที่เขาจะอัพเดทข้อมูลในแต่ละปีรวมทั้งมีรายละเอียดต่างๆในการเตรียมเอกสารเพื่อยื่นขอวีซ่าแต่ละประเภทไว้อย่างถูกต้องที่สุด  เขามีทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษให้เลือกอ่าน ถ้าว่างๆลองคลิ๊กไปมองๆดูที่โฮมเพจของเขาและเชิญคลิ๊กอ่านดูได้เลยนะคะที่ สถานทูตอเมริกัน(กรุงเทพฯ)

        ทีนี้มาตอบบางคำถามที่ว่าถ้ามาถึงอเมริกาแล้วจะเริ่มต้นหางานอย่างไรดี? อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับประเภทวีซ่าที่คุณขอเข้าอเมริกาด้วยนะคะ เช่นถ้ามาด้วยวีซ่านักเรียนนักศึกษา คุณก็สามารถทำงานแบบพาร์ทไทม์ได้ที่มหาวิทยาลัยที่คุณมาศึกษาต่อ ส่วนมากทุกมหาวิทยาลัยเขาจะอนุญาตให้นักศึกษาต่างชาติทำงานได้ไม่เกินสัปดาห์ละ๒๐ชั่วโมงค่ะ และเป็นงานที่ทำในเขตของมหาวิทยาลัยเท่านั้น เช่นอาจจะทำงานที่ห้องสมุด, ร้านอาหารของมหาวิทยาลัย,ร้านขายหนังสือและอุปกรณ์การเรียน, หรืออาจจะเป็นผู้ช่วยของอาจารย์ในการเตรียมงานต่างๆ เพราะบางคณะวิชาอาจารย์จะมีงานล้นมือต้องการผู้ช่วยให้มาพิมพ์เอกสารรายงานต่างๆ ก็จะจ้างนักศึกษามาช่วยทำ หรือบางทีก็ต้องการนักศึกษามาช่วยจัดเตรียมสตูดิโอสำหรับงานศิลปะก็เป็นอีกงานหนึ่งที่นักศึกษาต่างชาติจะมีโอกาสได้เรียนรู้ฝึกงานเหล่านี้ และที่สำคัญมีรายได้เล็กๆน้อยๆเพิ่มเติมด้วย ถ้าไม่เลือกงานแล้วล่ะก็ ในมหาวิทยาลัยจะมีงานพาร์มไทม์มากมายให้เลือกทำ แม้แต่งานรับจ้างขับรถตัดหญ้าให้สนามหญ้าของมหา’ลัยก็มี แถมค่าจ้างดีด้วยค่ะ

          แต่ถ้าจะออกไปทำงานข้างนอกมหาวิทยาลัยล่ะก็ ค่อนข้างจะลำบากหน่อยพราะนายจ้างเขาต้องขอดูเอกสารเกี่ยวกับสถาณภาพของคุณก่อนว่าคุณมาอยู่ในอเมริกาแบบไหน? แบบนักเรียน,แบบท่องเที่ยว,หรือว่ามาทำงาน? มีหมายเลขหรือบัตรประกันสังคมหรือเปล่า? (หรือที่ฝรั่งเขาเรียกว่าSocial Security card) บัตรนี้สำคัญมากสำหรับการทำงานในอเมริกาค่ะ เพราะเป็นหมายเลขประจำตัวสำหรับการเก็บหักภาษีจากเงินรายได้ของผู้ทำงาน ไม่มีไม่ได้ค่ะ ส่วนมากแล้วถ้าเป็นนายจ้างฝรั่งเขาจะไม่ค่อยรับนักศึกษาต่างชาติเข้าทำงานไม่ว่าพาร์ทไทม์หรือฟลูไทม์ ยกเว้นงานแบบมาฝึกงานที่ทางมหาวิทยาลัยมีใบส่งตัวมา เพราะฉะนั้นข้อเลือกนี้จึงมาลงตัวที่ร้านอาหารไทยในต่างแดนเป็นส่วนมาก เพราะคนไทยเราไม่ว่าอยู่ที่ไหน เจอกันก็มักจะมีความรู้สึกคล้ายๆกันคืออยากช่วยเหลือกันในฐานะคนไกลบ้านด้วยกัน แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าร้านที่คุณไปสมัครงานนั้น นายจ้างเขาจะตกลงเรื่องค่าจ้างอย่างไรนะคะ เพราะบางร้านเขาอาจจะมีอาหารไทยให้กินฟรีช่วงทำงาน แต่ค่าจ้างน้อยไปนิด แบ่งค่าทิปให้อีกนิดหน่อย โดยไม่ได้หักภาษีออก เพราะเขาจ้างแบบ”แอบๆจ้าง”ไงคะ อันนี้กฎเกณฑ์จะไม่ตายตัวเสมอไปค่ะ แต่ข้อเสี่ยงคือคุณต้องมีสายตาไวแบบสายตาเหยี่ยวหาทางหนีทีไล่ให้พร้อมในยามฉุกเฉิน เพื่อคอยหลบๆซ่อนๆจากสายตาของเจ้าหน้าที่ที่มาตรวจร้านด้วยก็แล้วกัน ไม่งั้นทั้งคุณและเจ้าของร้านที่จ้างจะเดือดร้อนทั้งคู่ค่ะ

              ถ้าหากคุณมาในแบบวีซ่าโรบินฮู้ดคือแบบท่องเที่ยวแล้วแอบอยู่เลย เพราะอยากทำงานหาเงินดอลล่าร์กลับบ้านให้คุ้มค่าเครื่องบินและหาประสพการณ์ในต่างแดนด้วยเป็นของแถม ก็จะเป็นอีกแบบหนึ่งที่ต้องหลบๆซ่อนๆในการทำงานอีกเหมือนกัน และต้องกล้าพอที่จะเสี่ยงดวงกับนายจ้างว่าเขาจะมีเมตตาและมนุษยธรรมมากน้อยแค่ไหน? เพราะนายจ้างบางรายจะถือโอกาสกดราคาจ่ายค่าจ้างต่ำกว่าค่าแรงงานขั้นต่ำที่ทางราชการกำหนดเลยทันที  แถมขู่ข่มขวัญอีกต่างหากว่าถ้ายังไม่อยากถูกอิมมิเกรชั่นเนรเทศกลับไปไทยล่ะก็ สูจงก้มหน้าก้มตาทำงานหนักๆและมีความพอใจกับค่าจ้างน้อยๆนี้ต่อไปอย่างเงียบๆเถิด ไม่งั้นไม่มีงานให้ผลิตเงินดอลล่าร์นะจ๊ะจะบอกให้  เพราะนอกจากข้าฯ(ผู้เห็นแก่ตัวและฉวยโอกาส)แล้วก็ไม่มีใครกล้ารับสูเข้าทำงานหรอก นั่นไง!กลายเป็นบุญคุณผูกมัดกันเข้าไปอีกต่างหาก แต่นายจ้างบางรายก็แสนดีราวกับพระเวสสันดรกลับชาติมาเกิด เพราะจะพยายามช่วยเหลือวิ่งเต้นหาทางขอกรีนการ์ดให้อยู่ทำมาหากินในอเมริกาได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าเจอนายจ้างประเภทนี้แสดงว่าคุณมีบุญเก่าที่เหลือกินเหลือใช้มาจากชาติก่อนจริงๆค่ะ

              ถึงได้บอกตั้งแต่ต้นไงล่ะคะว่าเรื่องนี้ต้องเสี่ยงดวงกันจริงๆ แต่วันนี้ต้องขอเขียนค้างไว้เท่านี้ก่อนเอาไว้คราวหน้าจะมาเล่าต่อ โปรดอดใจรออ่านตอนต่อไปนะคะ….

 

                

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

January 2010
S M T W T F S
« Dec   Feb »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: