On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

ต้องเดินต่อไป

        บางทีรู้สึกเหมือนว่าแบกภาระหนักๆที่มองไม่เห็นไว้บนบ่าทั้งสองข้าง อยากโยนทิ้ง…อยากวางลง…แล้วเดินหนีไปไม่ต้องสนใจมันอีกดีไหม? แต่ด้วยสามัญสำนึกลึกๆบอกว่า นี่คือความรับผิดชอบของเราที่ต้องดำเนินต่อไปจนบรรลุจุดหมาย..หนักแค่ไหนก็ต้องแบกต่อไป…วางไม่ได้… เบื่อแค่ไหนก็ต้องฝืนใจ…ไม่เช่นนั้นไม่ว่าจะทำอะไรในชีวิตนี้ ก็จะไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้ภาคภูมิใจเลย…

          หยิบหนังสือเกี่ยวกับเรื่องราวของนักต่อสู้ชีวิตหรือที่พวกฝรั่งเรียกว่า “Survivors” มาอ่านเสริมกำลังใจตัวเอง มีความรู้สึกเหมือนว่านี่แหละคือผู้ให้คำปรึกษาที่ดีที่สุด โดยไม่ต้องจ่ายค่าปรึกษาหรือค่าเสียเวลาที่แพงๆ เพียงแค่ทุ่มใจอ่าน…อ่าน…และอ่านมันเข้าไป…ให้เข้าถึงใจให้ได้ 

         นักจิตวิทยาผู้เขียนหนังสือเหล่านี้ได้สรุปความเห็นและทษฎีตรงกันว่า สิ่งแรกที่จิตใจของนักสู้เหล่านี้ต้องมีคือความเชื่อในความสามมารถของตัวเองก่อนว่าต้องทำได้ ต้องทนได้ และต้องไม่กลัวอุปสรรคที่ยืนท้าทายตรงหน้า…เรียงกันเข้ามาเลยเจ้าอุปสรรคทั้งหลายเอ๋ย…แล้วเจ้าจะได้รู้ว่าเมื่อถึงนาทีสุดท้ายข้าต้องจะชนะ

             อะไรก็ตามที่มันท้าทายความสามารถของเราไม่ว่ายากหรือง่าย มันอยู่ที่ว่าเรามีใจที่จะสู้หรือจะถอย? ถ้าสู้ก็ต้องพร้อมทุกรูปแบบ ใช้ความพยายามเป็นเครื่องมือถากถางอุปสรรคเหมือนจอบที่คมกริบใช้ในการถางหญ้ารกๆทั้งหลาย เพื่อในที่สุดจะได้เห็นเส้นทางที่จะทางเดินต่อไปข้างหน้า…แต่ถ้าต้องสะดุดหกล้มบ้าง..ก็อย่ายอมนอนรอความตายอยู่อย่างนั้น  ต้องพยายามลุกขึ้นให้ได้และเดินต่อไป หากเดินไม่ได้ คลานไปทีละนิดละหน่อยก็ยังดี อย่างน้อยมันก็ลดระยะทางไปเรื่อยๆ แล้วในที่สุดก็ต้องถึงจุดหมายเองนั่นแหละ

              อะไรบ้างล่ะที่ในโลกนี้คนเรารู้หมดและทำเป็นหมดทุกอย่างมาตั้งแต่อยู่ในท้องแม่? ไม่มีหรอก มีแต่ต้องมาเรียนรู้ด้วยกันทั้งนั้น ความรู้หรือการศึกษาก็ล้วนแล้วแต่ต้องเรียนรู้สืบทอดต่อๆกันมา บางคนชอบวิชาที่ตัวเองเรียนก็เรียนจากแหล่งโน้นแหล่งนี้เพิ่มเติมให้มากขึ้น  บางคนไม่ชอบในสิ่งที่เรียน ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีทางไป มันต้องมีทางใดทางหนึ่งที่เราชอบแน่นอน เพียงแค่เริ่มค้นหาและขุดค้นมันให้ลึกซึ้งว่าเราต้องการอะไรสำหรับชีวิตตัวเอง จากนั้นก็ตั้งเป้าหมายไว้เลยว่าต้องไปคว้ามันมาให้ได้ ต้องทำได้และต้องทำให้ได้ด้วย

                อย่าพยายามหาความหมายของคำว่า”แพ้” ลืมมันได้เลยยิ่งดี แต่จงวางใจในความรักและความยุติธรรมของพระผู้เป็นเจ้า เพราะท่านมองเราอยู่ทุกๆขณะที่เราเรียนทุกๆบทเรียนชีวิตที่พระองค์ประสงค์เราเรียน สิ่งเดียวที่พระองค์ต้องการเห็นคือความศรัทธาของเราว่าจะมั่นคงเพียงไหน แพ้หรือชนะในเกมชีวิตนั้นไม่ใช่การตัดสินจากพระเจ้า แต่หากเป็นที่ตัวเราต่างหากที่จะมั่นคงจุดหมายของเรามากน้อยแค่ไหน? ไม่ใช่สู้แบบเหยาะๆแหยะๆ แล้วก็เลิกสู้ เมื่อต้องลงมือสู้ก็ต้องรู้กติกาของเกมก่อน แล้วเอา”ความพยายาม”และ”กำลังใจ”ใส่เข้าไปเป็นสูตรผสมที่จะผลิตความสำเร็จออกมาให้ได้

                         แล้วก็อย่าลืมล่ะว่า อุปสรรคไม่ว่ายากหรือง่าย เราต้องต่อสู่กับมันให้ถึงที่สุดของที่สุดก่อน

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

September 2010
S M T W T F S
« Aug   Oct »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: