On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

เรื่อยๆมาเรียงๆ…พฤศจิกายน

             เดือนพฤศจิกายนเกือบหมดแล้ว เพิ่งมาอัพเดทโพ้ส ทั้งๆตั้งใจว่าจะโพ้สตั้งแต่ต้นเดือนโน่น ขออภัยในความล่าช้า แต่ไม่ใช่ละเลยหรือหลงลืมนะ เพราะบล๊อคนี้คือที่ที่ผู้เขียนมาพักผ่อนใจคลายเครียดและเป็นโลกส่วนตัวเล็กๆที่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกต่างๆได้ตลอดเวลา นึกอยากตะโกนก้องร้องป่าวก็มาที่นี่ นึกอยากรำพึงรำพันอะไรก็มาที่นี่อีกแหละ เหมือนบ้านส่วนตัวหลังน้อยๆที่ซุกตัวอยู่มุมหนึ่งของโลกไซเบอร์ แต่มองเห็นโลกได้ทั้งโลกเลยนะคะ เพียงแค่กดคลิ๊กเดียวเท่านั้นก็ไปได้ทั่วโลกแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางและค่าตั๋วเครื่องบิน

              แต่บางครั้งมาแล้วก็ไม่อาจโพ้สอะไรได้ตามใจชอบ เนื่องจากเวลาทำงานไม่มีคอมพิวเตอร์ส่วนตัว จะทำอะไรก็ต้องรีบๆเร่งๆแข่งกับเวลาที่เขากำหนดมาให้ จนบางทีเครียดๆๆๆๆเพราะไม่มีเวลาส่วนตัวที่จะเขียนโพ้สข้อความที่อยากเขียน  

              อยากหยุดเวลาไว้ในนาทีนี้โดยไม่มีโมงยามให้รีบเร่ง อยากนั่งที่ริมชายทะเลที่ไหนสักแห่งหนึ่ง ฟังเสียงคลื่นทะเลขับกล่อม ท่ามกลางแสงแดดสดใส ท้องฟ้าแจ่มจ้า ฝูงนกนางนวลที่บินเริงร่าท้าทายกับสายลมเคล้าเสียงคลื่น ….เออแน่ะ…จินตนาการของคนเราบางครั้งก็หลอกความรู้สึกตัวเองได้เหมือนกันนะ ทั้งๆที่วันนี้..ขณะนี้ อยู่กับวันที่ไร้แสงแดด บรรยากาศอึมครึมราวกับเป็นแดนสนธยาตลอดกาล จะหาความสดใสของแสงแดดสักนิดก็ไม่มี แถมเจ้าความหนาวชะเง้อชะแง้ท้าทายเร่งเร้าให้ออกไปเล่นกับมันข้างนอกตลอดเวลา ไม่อยากต้อนรับความหนาวเลย แต่มันก็มาหาทุกปีสิน่าไม่เคยพลาดเวลาเลย และมันมักจะมาเร็วเกินไปอีกด้วย อยากให้ใครสักคนเก็บความหนาวเก็บใส่กรงขังตลอดกาลนาน หรือไม่ก็เอามันไปประหารชีวิตได้ยิ่งดี เพื่อที่มันจะได้ไม่ออกมาเพ่นพล่านให้เห็นอีกเลยในชาตินี้ ไหนใครๆเขาว่าอุณหภูมิของโลกเรากำลังร้อนขึ้นไง? ทำไมความหนาวไม่เคยลดระดับลงเลยสักที? กี่เดือนกี่ปีก็หนาวอยู่อย่างนี้ร่ำไป จะบ่นไปทำไมก็ไม่รู้สินะ?  เฮ้อ….

             ช่วงนี้ทำแหลมไปเรียนภาษาจีนกับเขาซะด้วยสิ ทั้งๆที่ป่านนี้ภาษาอังกฤษยังไม่ซึมซาบเข้าไปถึงกึ๋นเลย ก็ไม่รู้ล่ะอยากเรียนก็ไปเรียนนั่นแหละ เพราะยุคนี้จีนเริ่มมีบทบาททางเศรษฐกิจระดับโลกแล้ว จนถึงขนาดกลายเป็นเจ้าหนี้อเมริกาได้ก็แล้วกัน เพราะอะไรถึงเป็นเช่นนี้? นั่นน่ะสิ..ถ้าหากไม่เรียนรู้เกี่ยวกับจีนในยุคนี้ล่ะก็ขอบอกเลยว่าแล้วจะเสียใจภายหลังนะ เพราะจีนกำลังเติบโตขึ้นทุกวันและอยู่ไม่ไกลจากประเทศไทยของเราอีกด้วย  การติดต่อด้านการค้ากับจีนก็มีมาเนิ่นนานเต็มทีตั้งแต่สมัยโบราณกาล ด้วยเหตุนี้เองทำให้ผู้เขียนต้องรีบขยับขยายขนขวายหาความรู้เกี่ยวกับภาษาจีนเอาไว้บ้าง ตอนนี้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าขอแค่อ่านออกเขียนได้ขนาดเด็กชั้นประถมของจีนก็พอ อย่างน้อยถ้ามีโอกาสไปเที่ยวเมืองจีนแล้วหลงทาง ก็จะได้ถามทางเขาถูก ไม่ใช่สะเปะสะปะหลงเตลิดออกไปถึงเขตไซบีเรียโน่น

              แต่การกลับไปเรียนในวัยทำงานนี้ ค่อนข้างทุลักทุเลขลุกๆขลักๆพอควร ต้องจดต้องท่องต้องสอนตัวเองนอกชั้นเรียนมากขึ้น จนเวลานี้ในหัวสมองมีทั้งสามภาษาตีกันยุ่งเหยิงยิ่งกว่าเด็กนักเรียนช่างกลตีกันซะอีก เพราะกว่าจะคิดคำตอบภาษาจีนได้ต้องกรองออกมาเป็นภาษาอังกฤษ(ที่ค่อนข้างกระท่อนกระแท่น) แล้วแปลกลับมาเป็นภาษาไทย ตอบออกไปเป็นภาษาจีน ตอบไปแล้วดันไม่จำอีกว่าตัวเองตอบคำถามข้อไหน? จะถามอาจารย์ก็กลัวถูกหักคะแนน เพราะเขาสอบการสนทนาเพื่อเก็บคะแนนจึงไม่อยากเสียคะแนนแม้แต่แต้มเดียว เลยเดามั่วๆไปตามเรื่อง   แต่ยังดีที่ในชั้นเรียนมีคนวัยเดียวกันมาเรียนด้วย ไม่งั้นคงเป็นนักเรียนรุ่นเดอะที่โดดเดี่ยว(แต่ไม่เดียวดาย)แน่ๆค่ะ  

  
      ( ปล. ภาพประกอบวันนี้ เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศจีนๆ เลยเลือกภาพของที่ระลึกจากเพื่อนชาวจีนคนหนึ่งที่เคยให้ไว้นานแล้ว เขาเคยทำกิจการร้านอาหารมาหลายปี เคยเป็นลูกค้าประจำ จนกลายเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากทั้งครอบครัวในเวลานี้ )

              

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

November 2010
S M T W T F S
« Oct   Dec »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: