On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

วันว่างที่ยุ่งๆ

เขียนในบ่ายของวันแดดร้อนและลมแรง…
         วันนี้ได้พักหนึ่งวัน หลังจากเคร่งเครียดกับภาระกิจต่างๆประจำวันมาตลอดสัปดาห์  หลับตาฝันถึงบรรยากาศประเทศภูฐานโน่นแน่ะ ได้ไอเดียมาจากการอ่านข้อมูลออนไลน์ ก็เลยอยากไปอยู่ที่นั่นจัง หรือถ้ารัฐบาลภูฐานไม่อนุญาตให้อยู่ ก็แค่ขอไปยืนหน้าแหลมๆเกาะรั้วมองๆเมียงๆอยู่ข้างๆประเทศก็ยังดีนา…

         ลืมตาตื่นอีกที…มาพบตัวเองนั่งอยู่ที่นี่ ซึ่งตอนแรกตาฝาดไป เห็นเป็นฝูงปลาวาฬเวียนว่ายอยู่รอบข้าง  ขยี้ตาอีกที…อ้าว…กลับไม่ใช่ปลาวาฬดังที่เข้าใจ แต่เป็นลูกค้าฝรั่งหลายสิบคนที่แบกน้ำหนักระดับพี่ๆน้องๆของนักมวยซูโม่เข้ามาในร้านอาหารจีนแบบบุฟเฟ่ แต่ละคนถือจานมาตักอาหารกันแบบพูนๆและล้นๆจานกันทั้งนั้น ไหนๆจ่ายเงินแล้วนี่หว่า คุณปลาวาฬ เอ๊ย! ท่านลูกค้าเหล่านี้ก็ขอตักอาหารกันให้เต็มที่ซะหน่อยเถอะ  ผู้เขียนแอบเหลือบมองและสังเกตเห็นดูท่าท่าเจ้าของร้านซึ่งเป็นเพื่อนคนจีนที่รู้จักกันมานาน  ก็เข้าใจความรู้สึกจากสีหน้าและแววตาที่ออกจะเครียดๆและอึดอัด เพราะปริมาณอาหารที่ลูกค้าตักใส่จานกับจำนวนเงินค่าบริการไม่ค่อยสมดุลย์กันเลย ดูสิกุ้งตัวใหญ่ๆ หมู เนื้อ ไก่ อีกเพียบ( นี่ถ้าเอากะละมังมาจากบ้านได้ล่ะก็ ลูกค้าเหล่านี้คงขนกันมาหอบใหญ่ตักใส่กันสนุกไปเลย )   เห็นเพื่อนยืนมองตาปริบๆ ยิ้มแบบปูเลี่ยนๆชอบกล  คงพูดไม่ออกบอกอะไรไม่ได้ โดยเฉพาะน้ำหนักของลูกค้าที่เห็นเป็นสิ่งที่ต้องคิดพิจารณาอย่างถี่ถ้วนก่อนที่จะเปิดปากเจรจาต่อรองใดๆ นิ่งดีไว้ดีกว่าเพื่อนเอ๋ย บอกแล้วไงว่าเปิดร้านบุฟเฟ่แล้วต้องใจถึงแบบสุดๆ   

           ออกจากร้านอาหารบุฟเฟ่ก็ไปไถลฆ่าเวลาเล่นๆในร้านหนังสือ ทำท่าขรึมๆ เรียบๆ แบบเก๋ๆหน่อย  แล้วเดินมองหาหนังสือคอมพิวเตอร์ พลิกเปิดอ่านหน้าโน้นหน้านี้ และไม่ลืมที่จะทำท่าขมวดคิ้วนิดๆให้ดูเครียดหน่อยๆเวลาเปิดอ่านแต่ละแผ่น  (เพื่อให้มองดูเป็นนักวิชาการไงล่ะ) อย่าถามนะว่าในหนังสือเขาพูดเกี่ยวกับอะไร เพราะมีแต่Codeต่างๆมากมายที่ผู้เขียนไม่เคยเรียนมามาก่อน  จึงไม่สามารถตอบได้ว่าเป็นCodeนั้น เกี่ยวกับอะไร เมื่อไม่รู้ว่าเป็นอะไร จึงตอบอะไรไม่ได้ และก็ไม่รู้ว่าจะอ่านอะไรต่อ (ทำไมมันหลาย”อะไร”นักก็ไม่รู้?)

           แต่ถ้าใครไม่รู้เขาคงจะคิดว่ายัยหน้าแหลมคนนี้คงเป็นกูรูที่เชี่ยวชาญในวิชาการคอมพิวเตอร์มั้ง…อิ..อิ..เปล่าหรอกค่ะ ทำท่าให้มันดูโก้ไปงั้นเองแหละ เพราะบังเอิญเห็นหนุ่มอินเดียหน้าตาหล่อ (และหล่อมากๆ)เหมือนพระเอกหนังที่หลุดกระเด็นออกมาจากจอ เดินเมียงๆมองๆอยู่แถวนั้น ก็เลยเกิดความอยากรู้ขึ้นมาบ้างว่าพี่บังรูปหล่อๆคนนั้นเขาสนใจเกี่ยวกับเรื่องอะไร เพราะผู้เขียนได้ข้อมูลมาเยอะว่าคนอินเดียสมัยนี้เขาเก่งวิชาการเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ เก่งมากจนเป็นที่ยอมรับของฝรั่งแล้วนะ แถมเวลามาเรียนต่อที่อเมริกาส่วนมากเลือกเรียนวิชาเอกเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์, อินจิเนียร์,และการเมืองกันทั้งนั้น อย่างที่มหาวิทยาลัยใกล้ๆบ้านผู้เขียนก็มีนักศึกษาจากอินเดียเยอะ แถมอาจารย์ที่ปรึกษาของผู้เขียนก็เป็นชาวอินเดียและเป็นหัวหน้าภาควิชารัฐศาสตร์อีกด้วยนะ

         กลับถึงบ้านมีเหตุการณ์ที่อยากจะทำลูกชิ้นหมาบีเกิ้ลเหลือเกิน  เพราะ”เจ้าหญิง”เจ้าบีเกิ้ลจอมซ่าส์ อุส่าห์พาร่างอ้วนๆกลมๆของมันเล็ดลอดรั้วเล็กๆที่ผู้เขียนกั้นสวนครัวไว้  แถมเข้าไปนอนผึ่งพุงป่องๆบนแปลงผักกลางแดดอย่างสบายด้วยอารมณ์ที่กำลังดื่มด่ำกับธรรมชาติฤดูร้อน  ผู้เขียนเรียกเท่าไหร่เจ้าหญิงก็ทำเป็นไม่ได้ยินและทำเป็นจำชื่อไม่ได้อีกต่างหาก แถมส่งสายตามองคล้ายๆถามผู้เขียนว่า”สูเจ้าร้องเรียกหาผู้ใดฤา? อย่ามาตะโกนแถวนี้ได้ไหม? บีเกิ้ลหนวกหูจัง”  ผู้เขียนจึงต้องใช้วิธีหยิบกระดูกที่เขาขายสำหรับสุนัขกินเล่นออกมาล่อตา แค่เจ้าหญิงเหลือบสายตามองเห็นกระดูกเท่านั้น ก็กระโดดข้ามรั้วออกมาด้วยความเร็วประมาณไม่ถึงครึ่งวินาที ….แต่เสียใจด้วยนะเจ้าหญิง  กระดูกนี้ข้าเพียงแค่ให้เอ็งเห็นและเอาเก็บไปฝันถึงเท่านั้น เรายังมีคดีความต้องชำระสะสางกันอีกเยอะ….  

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

July 2011
S M T W T F S
« Jun   Aug »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: