On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

ก๋วยเตี๋ยวผัดไทยของคุณยาย

       ก่อนอื่นต้องขอบคุณท่านที่เป็นเจ้าของคลิปวีดีโอคุณยายขายก๋วยเตี๋ยวผัดด้วยนะคะที่นำคลิปออกมาเผยแพร่ทางYoutubeและขออนุญาตลิ้งค์เว็บให้ผู้อ่านท่านอื่นๆได้เข้าไปชมคลิปนี้ด้วยค่ะ

           เชิญคลิ๊กไปที่นี่เลยค่ะ     PLEASE CLICK HERE

ที่นำเรื่องราวในคลิปมาเล่าสู่กันฟังในวันนี้ก็เพราะทุกๆวันที่กลับถึงบ้าน….ผู้เขียนจะต้องคลิ๊กไปเฝ้าดูคลิปคุณยายอายุ91ปีผัดก๋วยเตี๋ยวขาย…. สำหรับบางคนแล้วอาจมองเห็นจนชินตาและอาจจะบอกว่าเป็นภาพธรรมดาทั่วไปที่แม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยวที่ไหนๆ….ก็ต้องผัดบริการให้ลูกค้าด้วยกันทั้งนั้นแหละ  แต่สำหรับคุณยายในคลิปนี้ ผู้เขียนยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกผูกพันธ์กับคุณยายมากขึ้น แม้ไม่เคยรู้จักเห็นหน้าตาตัวจริงมาก่อนเลยก็ตาม

เรียกได้ว่าคุณยายกำลังเป็นนางเอกในดวงใจของผู้เขียนเลยล่ะค่ะ… เพราะคุณยายมีส่วนทำให้ผู้เขียนได้เห็นภาพหนึ่งซึ่งงดงามด้วยความหมายแห่งการต่อสู้ชีวิตด้วยลำแข้งของตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยว..แม้ร่างกายจะบอบบางและความร่วงโรยของวัยจะทำให้คุณยายต้องทำงานช้าลง แต่น้ำเสียงยังบ่งบอกถึงพลังใจอันเข้มแข็งอันเด็ดเดี่ยวในการทำมาหากิน ด้วยอาชีพผัดก๋วยเตี๋ยวขาย….ซึ่งก็เป็นอาชีพที่สุจริตและน่าภาคภูมิใจมิใช่หรือ? ในเมื่อคุณยายไม่ได้ไปลักขโมยหรือแบมือขอเศษเงินของใครมาฟรีๆ….หากแต่คุณยายทำมาหากินอย่างสุดแรงกายและแรงใจ

รถเข็นคันน้อยๆเป็นที่ทำมาหากินสำหรับคุณยาย…จอดอยู่ข้างถนนสายหนึ่งที่พลุกพล่านและอึกทึกด้วยเสียงของรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมาตลอด….เป็นภาพชีวิตที่มีสีสรรค์ตัดกันได้อย่างน่าทึ่ง….ชีวิตหนึ่งซึ่งกำลังร่วงโรยด้วยอายุแห่งวัยชรา…ยืนผัดก๋วยเตี๋ยวขายอย่างมุ่งมั่นและตั้งใจ…ค่อยๆบรรจงใส่เครื่องปรุงอย่างละนิดละหน่อย…ในขณะที่อีกหลายชีวิตในรถที่ขับเคลื่อนผ่านไปมา…ผู้เขียนเดาว่าน่าจะยังอยู่ในวัยหนุ่มสาว เพราะความเร็วของรถบ่งบอกถึงความรีบเร่งรวดเร็วราวการพุ่งของลูกธนูที่ถูกยิงออกจากคันศร….พวกเขาเหล่านั้นไม่มีใครมีเวลามาใส่ใจรายละเอียดของก๋วยเตี๋ยวผัดข้างทาง…(ขอขอบคุณค่ะที่ไม่ขับเฉี่ยวรถเข็นของคุณยายให้หวาดเสียว…)

ก๋วยเตี๋ยวผัดไทยที่มีภาชนะใส่เครื่องปรุงไม่กี่อย่าง…..เป็นสูตรอาหารไทยที่สามารถทำให้คุณยายมีรายได้เลี้ยงตัวเองได้อย่างน่าภูมิใจ…ป่านนี้คุณยายอาจจะยังคงมุ่งมั่นผัดก๋วยเตี๋ยวขายต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ….แล้วคุณล่ะคะมองเห็นภาพสะท้อนชีวิตบางอย่างในภาพนี้อย่างไรบ้าง? 

ผู้เขียนอยากบอกผู้ที่ยังอยู่ในวัยหนุ่มสาวซึ่งกำลังท้อแท้เรื่องการต่อสู้ชีวิต หรือการหางานทำล่ะก็…ขอให้มาดูคลิปของคุณยายท่านนี้ เพื่อเป็นกำลังใจให้ตัวเองนะคะ…และขอร้องว่าอย่าเพิ่งคิดสั้นกับการมีชีวิตอยู่…เพราะหนทางข้างหน้าของคุณยังอีกยาวไกล….วันเวลาในชีวิตของคุณยังมีอยู่อีกมากมาย…บางทีคุณอาจจะเปลี่ยนจากการร้องไห้ในวันนี้..ให้เป็นเสียงหัวเราะในวันหน้าก็ได้…

ดูตัวอย่างคุณยายที่ขายก๋วยเตี๋ยวสิคะ..อายุเกือบจะถึงหลักร้อยอยู่แล้ว คุณยายยังไม่ยอมพ่ายแพ้กับอายุและวัยของตัวเองเลย….แกยังคงขยันทำมาหากินเพื่อเลี้ยงตัวเอง…และดูมีความสุขกับการผัดก๋วยเตี๋ยวบริการให้ลูกค้า….งานปรุงอาหารบนรถเข็นเล็กๆข้างถนน..แต่เปี่ยมด้วยความสุขและความพอใจในสภาพของตัวเอง…ก็เพราะคุณยายมีพลังใจที่ยิ่งใหญ่ในการต่อสู้….สู้เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป…นานเท่าที่พระเจ้าทรงกำหนดเวลามาให้…ชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับอายุหรือวัย..แต่ขึ้นอยู่กับใจของคุณเองเท่านั้นค่ะ….ว่าพร้อมจะสู้กับปัญหาชีวิตได้มากน้อยเพียงไร…

4 comments on “ก๋วยเตี๋ยวผัดไทยของคุณยาย

  1. สุขาวดี
    April 8, 2012

    หวัดดี่ค่ะ พี่อ้อย

    หายหน้าไปนานเพราะมัวเเต่ขี้เกียจ ไม่ได้อ่านเรื่องของพี่อ้อยตั้งหลายตอน เลยได้อ่านซะหนำใจ
    ไม่นึกว่าจะมีคนเข้ามาเเซวพี่อ้อยเหมือนที่หนูเเซว อย่าโกรธนะคะ รักดอกจึงได้หยอกเล่น เพราะรอมานานอยากเห็นหน้าเเหลมๆของพี่่อ้อยนี่เเหละ อยู่ๆพี่เปิดตัวขึันมาเเบบไม่เตือนล่วงหน้าก็เลยต้องเเซวกันเป็นสักหน่อย

    เดี๋ยวว่างๆจะเข้ามาอัพเดท ดูเเลโต๊ะเขียนของหนูซะหน่อย เกือบๆจะหมดเวรกับยายบอสสุดเเซบของหนูเเล้ว อาทิตย์ที่สองของเดือนหน้าเป็นอาทิตย์สุดท้ายเเล้วค่ะ ดีใจที่ซู้ดเลยค่ะ

    คิดถึงนะคะ
    จิมมี่ค่ะ

    • รุ่งอรุณ ผลินธร
      April 9, 2012

      หวัดดีจ้ะจิมมี่
      แหม…เข้าใจแซวจังนะ “อยากเห็นหน้าแหลมๆของพี่อ้อย…”
      ตอนนี้ความแหลมเกือบจะทู่หมดแล้วนะจ๊ะ ก็เพราะแหลมเอารูปมาโพ้สนี่แหละจ้ะ…มีหลายคนแซวกันเข้ามาเยอะเลย…(รู้น่าว่าแกล้งแซว)…..
      เอางี้…พี่ขอเปลี่ยนจากรับคำชม เป็นรับใบดอลล่าร์แทนได้ไหมเนี่ย? ปีนี้พี่เลยฉวยโอกาส ที่จะ”ไม่แก่”ตามคำชม อิอิอิ…(หัวเราะทำไม(วะ)เนี่ย?)
      จิมมี่กำลังจะหมดเวรกับยัยบอสของจิมมี่ พี่ก็กำลังจะหมดกรรมกับยัยตุ๊กแกแก่ที่มหาลัยเช่นกัน
      ว่าดังนั้นแล้วเรามาฉลองกันดีไหมเนี่ย? คิดถึงๆๆๆนะจ๊ะ

      • สุขาวดี
        April 15, 2012

        วันก่อนนึกว่าโพสเข้ามาบอกพี่อ้อยเเล้ว เเต่วันนี้มาเช็คดูกลับไม่มี เดี๋ยวสงเมลล์ไปหานะคะ วันนี้ตั้งใจอย่างเเรงกล้าว่าจะทำความสะอาดหิ้งพระ เเละเจ้าเเม่กวนอิม ฉลองสงกรานต์ เลยมาหน่อยคงไม่เป็นไร
        ว่าเเต่ว่าเราจะไปฉลองที่ไหนกันดีคะ ที่หมดกรรมซะที
        คิดถึงเช่นกันค่ะ

      • รุ่งอรุณ ผลินธร
        April 16, 2012

        จิมมี่เข้ามาโพ้สอะไรหรือจ๊ะ? เพราะพี่เห็นแต่ข้อความเก่าที่จิมมี่โพ้สเมื่อวันที่9เมษาที่ผ่านมา แล้ววันนี้ก็มีข้อความวันที่15เมษานี่ไง เสียดายนะสงกรานต์ทั้งทีไม่ได้มีโอกาสเล่นสาดน้ำ แถมอากาศไม่เป็นใจอีกต่างหาก ใส่เสื้อหนาวสองชั้นต้อนรับสงกรานต์ที่มินิโซต้า…ทั้งๆที่เดือนก่อนที่ผ่านมาอากาศอุ่นขึ้นเยอะแล้วนะ พี่เอาต้นถั่วที่เพาะไว้ออกไปปลูก ปรากฏว่าวันนี้เหลือแต่วิญญาณถั่วกับซากต้นถั่วเหี่ยวๆเกาะรั้วไปซะแล้ว… ทางเบอร์มิงแฮมล่ะเป็นไงบ้างจิมมี่? ถ้าไงมาแบ่งเอาความหนาวจากมินนิโซต้าไปบ้างก็ได้นะ แจกฟรีจ้ะ! (วันนี้หัวเราะอิอิอิไม่ออก เพราะหนาวเกินไป)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

April 2012
S M T W T F S
« Mar   May »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

เพื่อนรัก

%d bloggers like this: