On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Tag Archives: ความหนาว

บันทึกถึง”คุณตุ๊กแกแก่”

        เดือนมีนาคมอากาศทางเมืองไทยคงเริ่มร้อนแล้วสินะ ห้ามถามนะว่าที่มินนิโซต้าเป็นอย่างไรบ้าง? เพราะจนป่านนี้ยังต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆหลายชั้น ความหนาของเสื้อทำให้ดูพองกลม ดูประหนึ่งดั่งตัวเห็บใส่เสื้อจะเตรียมไปยานอวกาศ แถมเมื่อวานหิมะตกโปรยปรายขาวโพลนเต็มถนน…หนาวได้หนาวดีหนาวตลอดปีและหนาวตลอดไปนั่นแหละ ตราบใดที่แกนของโลกยังไม่เปลี่ยนทิศทางการหมุน มินนิโซต้าก็จะดำรงคงไว้ซึ่งความหนาวเช่นนี้แหละ บ่นไปทำไมมี อยู่มาหลายปีจะบ่นตอนนี้ทำไมกัน(วะ)?             มีคนถามว่าเดือนก่อนๆทำไมเขียนแต่เรื่องไทชีล้วนๆ? อ้าว!ก็ไปเรียนไทชีนี่นา จะให้มีเรื่องบาสเกตบอลมาเขียนได้ไงเจ้าคะ? เดือนนี้ก็เลยต้องแฉลบออกนอกเรื่องไทชี ทั้งๆที่มีเรื่องจะเขียนอีก แต่เก็บไว้ก่อนดีกว่าค่ะ เอาไว้ให้เผลอๆก่อนก็จะย้อนกลับมาไทชีใหม่ อิ..อิ..อิ  (ขอยืมการหัวเราะของวัยรุ่นออนไลน์มาใช้สักหน่อย เพราะเสียงหัวเราะประหลาดดี)           ช่วงนี้พยายามตั้งสติอารมณ์ข่มใจไม่ให้ความหงุดหงิดเล่นงาน โดยเฉพาะเมื่อวานคุณ”ตุ๊กแกแก่” (นามสมมุติและนางเอกของเรื่องในวันนี้) แกมักชอบกวนโทษะเสมอ ทั้งๆที่ไม่ใช่บอสตัวจริงสักหน่อย แต่ชอบมาเบ่งศักดาวางอำนาจกับคนหน้าใหม่ๆมั่วไปหมดล่ะค่ะ … Continue reading

March 3, 2011 · 2 Comments

Flying Wild Goose

 อาทิตย์ที่แล้วอากาศหนาวจัดกว่าปกติ แต่ก็ยังอุส่าห์ไปเรียนไทชี เพราะอีกสามอาทิตย์ก็จะจบหลักสูตรเบื้องต้นแล้ว ปรากฎว่ามีนักเรียนมาแค่สี่คน นอกนั้นคงนอนหลับและกลายเป็นน้ำแข็งไปหมดแล้วถึงไม่มากันเลย อาจารย์ก็ใจเด็ด มีนักเรียนมาแค่สี่คน แกก็สอนไม่มีการเกี่ยงงอน (งอนไม่ได้ เพราะได้รับเงินดอลล่าร์ค่าสอนไปล่วงหน้าแล้ว)   วันนั้นอาจารย์บอกว่าจะมีท่าใหม่เพิ่มมาอีกหลายท่า แต่เท่าที่ผู้เขียนจำได้คือท่าห่านป่าบิน (หรือ Flying Wild Goose)    อาจารย์บรรยายสรรพคุณถึงการบริหารร่างกายของไทชีกง แต่ละท่า ว่ามีประโยชน์ต่ออวัยวะส่วนไหนของร่างกายทั้งภายในภายนอก แถมบอกอีกว่าบางท่าที่เรียนมีที่มาจากสำนักเส้าหลินด้วย  เอาล่ะ…วันนี้ห่านป่าสี่ตัวกำลังจะบินตามอาจารย์ฝ่าความเหน็บหนาวที่ติดลบสิบกว่าองศาฟาเรนไฮน์ไปสำนักเส้าหลินกันสักหน่อย      ขณะที่กำลังฝึกท่าต่างๆ แต่ละคนมีน้ำมูกใสๆไหลย้อยน้อยๆ  ดูประหนึ่งงวงของตัวแมมมอธประดับดวงหน้า สองข้างปีกจมูกแดงเหมือนตัวตลกโบโซ่ เพราะแต่ละคนเพิ่งเดินฝ่าความหนาวมาถึงตึกเรียน  ตัวผู้เขียนเองก็เหมือนกัน จะไปสั่งน้ำมูกในห้องน้ำก็ไม่ได้ … Continue reading

February 12, 2011 · Leave a comment

เรื่อยๆมาเรียงๆ…พฤศจิกายน

             เดือนพฤศจิกายนเกือบหมดแล้ว เพิ่งมาอัพเดทโพ้ส ทั้งๆตั้งใจว่าจะโพ้สตั้งแต่ต้นเดือนโน่น ขออภัยในความล่าช้า แต่ไม่ใช่ละเลยหรือหลงลืมนะ เพราะบล๊อคนี้คือที่ที่ผู้เขียนมาพักผ่อนใจคลายเครียดและเป็นโลกส่วนตัวเล็กๆที่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกต่างๆได้ตลอดเวลา นึกอยากตะโกนก้องร้องป่าวก็มาที่นี่ นึกอยากรำพึงรำพันอะไรก็มาที่นี่อีกแหละ เหมือนบ้านส่วนตัวหลังน้อยๆที่ซุกตัวอยู่มุมหนึ่งของโลกไซเบอร์ แต่มองเห็นโลกได้ทั้งโลกเลยนะคะ เพียงแค่กดคลิ๊กเดียวเท่านั้นก็ไปได้ทั่วโลกแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางและค่าตั๋วเครื่องบิน               แต่บางครั้งมาแล้วก็ไม่อาจโพ้สอะไรได้ตามใจชอบ เนื่องจากเวลาทำงานไม่มีคอมพิวเตอร์ส่วนตัว จะทำอะไรก็ต้องรีบๆเร่งๆแข่งกับเวลาที่เขากำหนดมาให้ จนบางทีเครียดๆๆๆๆเพราะไม่มีเวลาส่วนตัวที่จะเขียนโพ้สข้อความที่อยากเขียน                 อยากหยุดเวลาไว้ในนาทีนี้โดยไม่มีโมงยามให้รีบเร่ง อยากนั่งที่ริมชายทะเลที่ไหนสักแห่งหนึ่ง ฟังเสียงคลื่นทะเลขับกล่อม ท่ามกลางแสงแดดสดใส ท้องฟ้าแจ่มจ้า ฝูงนกนางนวลที่บินเริงร่าท้าทายกับสายลมเคล้าเสียงคลื่น ….เออแน่ะ…จินตนาการของคนเราบางครั้งก็หลอกความรู้สึกตัวเองได้เหมือนกันนะ ทั้งๆที่วันนี้..ขณะนี้ อยู่กับวันที่ไร้แสงแดด บรรยากาศอึมครึมราวกับเป็นแดนสนธยาตลอดกาล จะหาความสดใสของแสงแดดสักนิดก็ไม่มี … Continue reading

November 28, 2010 · Leave a comment

หิมะและความหนาวโผล่มาอีกแล้ว

       ข่าวพยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าจะมีหิมะตกตั้งแต่ช่วงค่ำไปจนถึงเช้าพรุ่งนี้ มันเป็นข่าวที่ทำให้ผู้เขียนเครียดพอสมควร แม้อยู่มินนิโซต้ามานาน แต่ยังไม่เคยมีความรู้สึกคุ้นเคยกับความหนาวหรือหิมะเลยสักนิด                      ความหนาวที่นี่ไม่ใช่”หนาวแบบเล่นๆ”หรือที่ภาษาคนรุ่นใหม่เขาบอกว่า”หนาวแบบขำๆ” เพราะพยายามจะขำยังไงมันก็ขำไม่ออก โดยเฉพาะช่วงการเดินทางบนถนนที่ปกคลุมด้วยหิมะ สองมือจับพวงมาลัยรถแน่น เขม็งมองข้างหน้า ใจลุ้นระทึกเสียงตึกตักครึกโครมยิ่งกว่าเสียงรัวของกลองเพล เวลาที่รถผ่านช่วงถนนที่ลื่นมากๆ กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางทำเอาเส้นประสาททุกส่วนในร่างกายตรึงเปรี๊ยะ ยิ้มไม่ออกบอกไม่ถูกและเครียดไปทั้งวัน ไม่รู้ชาติก่อนทำบุญด้วยน้ำแข็งมากเกินไปหรือไง ผลบุญถึงส่งให้มาใช้ชีวิตอยู่กับความหนาวเย็นเช่นนี้?                              มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผู้เขียนขับรถท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย บนถนนขาวโพลนด้วยหิมะตลอดเส้นทาง จู่ๆก็บังคับรถไม่ได้ มันพาไถลลื่นและหมุนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกที รถก็พามาจอดนิ่งอยู่บนกองหิมะสูงบนเกาะกลางถนนแล้ว ละล่ำละลักปลอบใจตัวเอง   ”ขวัญเอ๋ยขวัญมา มันแค่บนยอดกองหิมะ ไม่ใช่The Top of … Continue reading

December 6, 2009 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

October 2020
S M T W T F S
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

เพื่อนรัก