On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Tag Archives: ชาติหน้า

คุณค่าของเวลา

     ชีวิตและเวลาเป็นสิ่งที่แยกกันไม่ออก หรือจะเรียกว่าเป็นสิ่งเดียวกันก็ได้  เพราะการใช้ชีวิตก็คือการใช้เวลานั่นเอง สิ่งที่แตกต่างกันคือแต่ละชีวิตมีกำหนดเวลาไม่เหมือนกัน บางคนอาจมีโอกาสใช้เวลาถึงร้อยกว่าปี บางคนอาจมีแค่ห้าสิบหรือหกสิบปี  ในขณะที่บางชีวิตอาจมีเวลาเพียงวันเดียวหรือชั่วโมงเดียวก็ต้องจากโลกนี้ไป เช่นทารกแรกเกิดที่มีปัญหาสุขภาพในช่วงที่ยังอยู่ในครรภ์มารดา พอคลอดออกมาบางกรณีหมอไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้         การมีชีวิตอยู่ บางคนก็ไม่ตระหนักถึงคุณค่าของเวลาและใช้มันอย่างฟุ่มเฟือยไร้สาระ เช่นการทุ่มเทเวลาในบ่อนการพนันโดยอ้างว่าเป็น”การฆ่าเวลา”ดีกว่าอยู่เปล่าๆ แต่ขอโทษเถอะค่ะ”คุณฆ่าเวลา หรือเวลาฆ่าคุณกันแน่?” คุณอาจจะบอกว่า”ข้าฯกำลังเซ็งกับชีวิต หรือเบื่ออะไรต่ออะไรหลายอย่าง สู้มาเล่นฝึกสมองลองปัญญาในบ่อนไพ่ดีกว่า”  แต่ลืมคิดไปว่าโอกาสที่จะร่ำรวยจากการพนันนั้น มีเปอร์เซ็นต์น้อยมากในโลกใบนี้  จึงเป็นการสูญเปล่าทั้งเวลาและเงินทองอย่างน่าเสีบดายยิ่ง จริงอยู่เงินทองอาจหามาแทนได้ใหม่ แต่สำหรับ”เวลา”เมื่อเสียไปแล้วก็ไม่เคยมีใครในโลกกลับไปเก็บมันกลับคืนมา หรือไปซื้อหาเวลามาทดแทนได้อีกเลยชั่วชีวิต…         บางคนอ้างว่าการมีชีวิตอยู่ขณะนี้ คือการใช้กรรมเก่าในอดีตชาติ … Continue reading

July 8, 2017 · Leave a comment

ค่ารักษา…และรอยยิ้มของหมอ

            ใครก็ตามที่เคยไปโรงพยาบาลทั้งในอเมริกาและที่เมืองไทยจะทราบดีว่าหลังจากที่หายป่วยจากอาการป่วยทางกายแล้ว อาการหนึ่งที่ติดตามมาอย่างเงียบเชียบคืออาการหวาดผวาคล้ายๆอาการประสาทหลอนในตอนที่เห็นบิลจากโรงพยาบาล แม้ว่าผู้ป่วยส่วนมากจะมีการประกันสุขภาพแล้วก็ตาม แต่ว่าตัวเลขที่สรุปการรักษาต่างๆในบิลนั้นมันมีอิทธิพลที่จะเขย่าขวัญให้ผู้ที่มีชื่อในบิลนั้นขวัญกระเจิงไปไกลสุดกู่เลยเชียวแหละ             โอ้..ขวัญเอ๋ยขวัญมา…..ค่ายาค่ารักษาอย่าตามมารังควานหลอกหลอนกันอีกเลยนะ…ไปสู่ที่ชอบๆเถิด…เพราะข้าฯไม่ได้เกิดมาพร้อมกับเครื่องพิมพ์ธนบัตร….ราคาที่เห็นนั้นมันจึงสุดลำเค็ญแสนเข็นที่จะหามาชำระได้หมดในชาตินี้…ถ้าหากไม่มีประกันสุขภาพช่วยจ่ายล่ะก็คงต้องมีการผ่อนชำระค่ารักษาไปอีกประมาณสามสี่ชาติข้างหน้าโน้นถึงจะหมด            ผู้เขียนไม่ทราบเหมือนกันค่ะว่าในโรงพยาบาลหรือคลีนิคแต่ละแห่งนั้นเขาเอาอะไรมาเป็นมาตราฐานในการตั้งราคาค่ายาและค่ารักษา  ทราบแต่ว่าทุกอย่างนับตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าไปเป็นคนไข้นอกหรือคนไข้ในนั้น ทางโรงพยาบาลจะเริ่มนับเป็นเม็ดเงินล้วนๆกันเลยเชียวล่ะ โดยเฉพาะคนป่วยที่ได้รับเกียรติจากคุณหมอให้เป็นคนไข้ในซึ่งต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาลแล้วล่ะก็  เขาจะมีราคาตั้งไว้แบบสูงปรี๊ด นอกจากอณูของอากาศ ที่ใช้สำหรับหายใจเท่านั้นที่เขายังไม่ได้ตั้งราคาให้เป็นมาตราฐานว่าคิดวินาทีละเท่าไหร่? แต่ถ้าเป็นออกซิเจนที่เขาบรรจุใส่ถังไว้แล้ว ถึงแม้ว่าหมอจะเป็นคนสั่งให้ใช้และคนที่จะใช้มันด้วยความเต็มใจหรือไม่ก็ตาม…ต้องจ่ายเงินค่ะ…         ส่วนสิ่งของเครื่องใช้อื่นๆในห้องผู้ป่วยนั้นก็เช่นเดียวกัน มีราคาที่ผู้ใช้จะต้องจ่ายล้วนๆ  ไม่ว่าจะเป็นกระดาษทิชชูเช็ดปากหรือกระดาษชำระ ทุกอย่างมีราคาต้องจ่ายทั้งนั้น แม้แต่เคเบิ้ลทีวี เครื่องเล่นแผ่นซีดีหรือวีซีอาร์ที่เขามีมาบริการไว้ในห้อง ก็อย่าเพิ่งนึกดีอกดีใจว่าเป็นอภินันทนาการพิเศษสุดจากโรงพยาบาลนะ เพราะบอกแล้วไงว่า เขามีราคาซ่อนไว้รวมกับค่าบริการของโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว ยิ่งถ้าผู้ป่วยคนใดต้องเข้าห้องผ่าตัดหรือต้องใช้เครื่องมือในการตรวจแบบมีคอมพิวเตอร์ หรือเทคโนโลยี่ต่างๆเข้ามาพ่วงด้วยแล้วล่ะก็…..หลังการรักษาแล้วควรจะต้องค่อยๆฝึกรวมสมาธิให้นิ่งๆ…สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ หายใจออกช้าๆ (แต่อย่ากลั้นหายใจนานเกินไปล่ะ … Continue reading

July 16, 2011 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

April 2021
S M T W T F S
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

เพื่อนรัก