On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Tag Archives: ประเทศไทย

แด่ ผู้จากไปที่ราชประสงค์

ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจอย่างยิ่งสำหรับผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บในเหตุการณ์ระเบิดที่เกิดขึ้นที่สี่แยกราชประสงค์เมื่อวันที่17สิงหาคม 2558 ใครเลยจะคาดคิดว่าในโมงยามที่ผู้คนต่างกำลังเดินทางกลับบ้านและการจราจรกำลังแน่นขนัดนั้น เงาแห่งปีศาจชั่วร้ายกำลังคืบคลานเข้ามา มันมุ่งมาดที่จะคร่าชีวิตเพื่อนมนุษย์ที่บริสุทธิ์เป็นเครื่องสังเวยความชั่วช้าของมัน พลันที่เสียงระเบิดดังสนั่นจบลง ความโกลาหลวุ่นวายก็เกิดขึ้น สภาพที่เห็นคือนรกบนดินชัดๆ เพราะร่างมนุษย์หลายร่างที่กลายเป็นเหยื่อระเบิดเกลื่อนกลาดทั่วบริเวณ เลือดสาดกระจายแดงฉาน บางร่างขาดกระเด็นแหลกเหลว เป็นภาพที่สร้างความตื่นตระหนกตกใจให้แก่ผู้คนที่พบเห็น ใครก็ตามที่เห็นความพินาศในเหตุการณ์นี้ คงมีความรู้สึกคล้ายกัน คือตื่นตะลึงและหวาดวิตกกับสถาณการณ์ เพราะมันเกิดขึ้นรวดเร็วอย่างไม่คาดคิดว่าจะมีการฆ่าและทำลายหมู่ในใจกลางกรุงเทพอันเป็นศูนย์รวมทุกอย่างของประเทศไทย ประเทศที่เคยมีแต่ความสงบสวยงามและรอยยิ้มที่คนทั่วโลกขนานนามว่า”สยามเมืองยิ้ม” ประเทศที่เปิดต้อนรับผู้คนทั่วโลกเข้ามาเที่ยวและมาอยู่อย่างอิสระเสรีด้วยไมตรีจิต แล้วหนึ่งในจำนวนที่เราคิดว่าคือมิตรผู้มาเยือน กลับกลายเป็นซาตานมากระชากวิญญาณของพี่น้องไทยเราด้วยความกระหายเลือดและเหี้ยมโหดเช่นนี้หรือ? เคยคิดนะว่าถ้าหากเมืองไทยเราปิดประเทศและเคร่งครัดกับการให้คนเข้ามา พวกนักท่องเที่ยว พวกอพยพทั้งหลาย จะหาที่ไหนในโลกนี้ได้เป็นที่พักพิงและอบอุ่นด้วยไมตรีจิตเท่าเมืองไทย? มากิน มาเที่ยว มาอยู่ แล้วดันมากัดมือที่ต้อนรับและช่วยเหลือมันอีก ไอ้คนชั่วที่ก่อกรรมในครั้งนี้ จะใช้หัวสมองชั่วๆของมันคิดบ้างไหมว่า? … Continue reading

August 18, 2015 · Leave a comment

น้ำตา

ตั้งแต่เมษายน ถึงพฤษภาคมปีนี้ คนไทยทั้งที่อยู่ในและนอกประเทศ ต่างก็รับรู้ข้อมูลข่าวสารต่างๆเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองของเรา ส่วนเรื่องความผิดถูกใครดีหรือเลวนั้น ขอให้หยุดเถียงหยุดทะเลาะกันก่อนเถอะ เพราะขณะนี้เมืองไทยของคนไทยทุกฝ่ายและทุกคนก็บอบช้ำอย่างแสนสาหัสแล้ว เราคงจะต้องใช้เวลาพอสมควรที่จะเยียวยารักษาบาดแผลที่ลึกฉกรรจ์เหล่านี้ให้บรรเทาเบาบาง..แม้ลบรอยบาดแผลไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าที่มันกลับกลายเป็นแผลที่เน่าและรักษาไม่ได้อีกเลย…ถ้ารักกันไม่ได้เหมือนเดิม.. ก็อย่าเกลียดกันให้มากไปกว่านี้ได้ไหม? เพราะถึงอย่างไรทุกคนก็จะยังต้องอยู่ร่วมกันที่ผืนแผ่นดินนี้ไปจนกว่าหมดสิ้นลมหายใจสุดท้าย…เพราะเราต่างเกิดที่ผืนแผ่นดินนี้…เติบโตมาด้วยกันที่นี่….แล้วทำไมเราจะอยู่รวมกันและรักสามัคคีกันอย่างคนบ้านเดียวกันและคนชาติเดียวกันไม่ได้อีกเชียวหรือ?   วันนี้ผู้เขียนได้นำงานเขียนที่ชื่อว่า “น้ำตา”ของคุณ วิศวัส ปัญญาวงศ์สถาพร (หรือหลานเต้)นักเขียนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟอุดมการณ์ยังร้อนแรง มาบันทึกไว้ที่นี่ (โดยได้รับการอนุญาตจากคุณวิศวัส ปัญญาวงศ์สถาพร เป็นที่เรียบร้อยแล้ว)เพื่อให้คนไทยทั้งหลายและคนทั้งโลกที่เผอิญแวะมาที่Blogน้อยๆแห่งนี้ จะได้ซึมซับในความรู้สึกของคนรุ่นใหม่ว่าเขามีความรักและความผูกพันธ์กับแผ่นดินไทยนั้น ไม่ต่างไปจากความรู้สึกของคนไทยทุกๆคนเลย   อย่าลืมนะคะว่าอนาคตของเมืองไทยจะต้องอยู่ในความดูแลของคนไทยรุ่นใหม่ต่อไป เพราะฉะนั้นเหตุการณ์ที่ผู้ใหญ่ทั้งหลายได้กระทำต่อบ้านเมืองครั้งนี้ มีใครสักคนหยุดคิดบ้างไหมว่า จะสร้างภาพพิมพ์ไว้ในใจของคนรุ่นใหม่อย่างไรบ้าง? ความรู้สึกต่างๆเหล่านี้คุณ วิศวัส … Continue reading

May 20, 2010 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

August 2019
S M T W T F S
« Jun    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

เพื่อนรัก