On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Tag Archives: มินนิโซต้า

ผมม้า…สุขา…สายฝน

               ทุกวันนี้ห้องสุขาตามสถานที่ราชการต่างๆในรัฐมินนิโซต้ากลายเป็นห้องต้องห้ามไปแล้วค่ะ จะไม่มีการให้คนภายนอกเดินเข้าไปใช้บริการแบบสุ่มสี่สุ่มห้าเหมือนสมัยก่อนเหตุการณ์ถล่มตึก๑๑กันยาอีกแล้วนะ ถ้าหากคุณผู้อ่านไม่เชื่อลองแวะดูสิคะ แล้วเลือกเอาเลยว่าจะลองเข้าไปหน่วยงานไหนก่อน? รับรองได้ว่าจะไม่มีการให้เข้าไปใช้ห้องสุขาเด็ดขาด ไม่ว่าคุณจะปวดน้อยปวดมากแค่ไหนก็ตาม จะไม่มีข้อยกเว้นทั้งสิ้น…แล้วจะให้ทำไง(วะ)ถ้าหากมันเกิดปวดตอนที่กำลังติดต่อราชการพอดี? อันนี้ก็ต้องแล้วแต่จะพิจารณาตามความสะดวกค่ะ..บางคนอาจจะเตรียมใส่แพมเพอร์แบบที่เขาใช้กับผู้สูงอายุตามเนิร์สซิ่งโฮม..หรือบางคนอาจจะเตรียมกระป๋องหรือขวดหรือถุงพลาสติกก็ได้ หรือถ้าจะให้ดูเก๋ก็ลากสุขาเคลื่อนที่ติดรถไปไหนก็ลากไปกันก็น่าจะเก๋ไปอีกแบบ                  บางทีผู้เขียนยังนึกเพลินไปเลยว่าโทรศัพท์มือถือสมัยนี้เขามีบริการสารพัดรูปแบบทั้งใช้โทรคุยได้…ใช้ถ่ายรูปด้วย..หรือจะใช้เล่นเกมส์เล่นอินเตอเนตก็ทำได้ทั้งนั้น ก็น่าจะมีบริการสุขาออนไลน์แถมด้วยอีกสักอย่างนะคะ เมื่อประมาณสองเดือนที่ผ่านมานี้เองผู้เขียนต้องไปต่ออายุกรีนการ์ด(ซึ่งเดี๋ยวนี้เขาต้องให้ต่ออายุทุก๑๐ปีไงล่ะคะ)..ซึ่งเมืองที่ไปนั้นก็คือเซ็นต์ปอลล์ ห่างจากเมืองที่ผู้เขียนอยู่สามชั่วโมงกว่าแต่ว่าต้องไปที่แผนกอิมมิเกรชั่น​​ ก่อนเขาเปิดทำงานคือ..เช้าก่อน๗โมงครึ่ง..ก็อุส่าห์เตรียมตัวอย่างดี ลุกขึ้นประมาณตีหนึ่งม้วนโรลหนึ่งอันตรงผมม้าแล้วกลับไปนอนต่อ … Continue reading

September 22, 2017 · Leave a comment

พายุหิมะแห่งMinnesota กุมภาพันธ์ 2559

วันนี้( 2 กุมภาพันธ์ 2016)ประกาศเตือนจากพยากรณ์อากาศทุกแห่งเรื่องพายุหิมะเคลื่อนที่เข้ามาในรัฐมินนิโซต้า  จากแผ่นภูมิที่โชว์สภาพอากาศ เมือง Winona ติดในเขตพื้นที่สีแดง! แม้ผู้เขียนเคยผ่านประสพการณ์พายุหิมะมาหลายครั้งในช่วงเวลายี่สิบกว่าปีของชีวิตในเมกา แต่ทุกครั้งที่ได้ข่าวการประกาศเตือนแบบนี้ จะไม่เคยประมาทหรือชะล่าใจเด็ดขาด เพราะครั้งแรกที่เจอพายุหิมะในเมกานั้น รับรู้และซาบซึ้งถึงเรื่องความรุนแรง มหาโหดของพายุนี้อย่างไม่มีวันลืมเลือนได้เลยตลอดชีวิตนี้ (อาจจะจำไปจนถึงชาติหน้าอีกด้วย)  ลองนึกภาพดูแล้วกันว่าในท่ามกลางลมแรงจัด ฝนหิมะกระหน่ำไม่ยั้ง พร่าพรายมองไม่เห็นอะไรข้างหน้าเลย เสียงดุจดั่งกรีดร้องของปีศาจโหยหวลแห่งลมหนาวทุกระยะ ความหนาวที่หนาวแบบเฉือนเนื้อเถือหนังกันเลย ไม่ใช่หนาวเล่นๆหรือแบบเย็นๆเหมือนน้ำแข็งไสโรยน้ำหวานที่บ้านเรา  จำได้ว่าครั้งแรกที่พบกันกับพายุหิมะนั้น กำลังขับรถจะกลับบ้านจากอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งระยะทางก็ไม่ไกลมากนักประมาณสามสิบกว่ากิโลได้ แถมเมื่อก่อนนั้น ไม่เคยดูตาม้าตาเรือเรื่องพยากรณ์อากาศเลย จึงไม่มีการเตรียมพร้อมอะไรไปมากกว่าใส่เสื้อหนาวตัวยาวแบบเสื้อคลุมเท่านั้น  เมื่อพบกันกลางทางแบบจังๆเช่นนี้ จึงเป็นประสพการณ์ที่ระทึกขวัญสั่นประสาทยิ่งนัก นึกอย่างเดียวว่าจะโอกาสที่จะกลับถึงบ้านมีถึงสิบเปอร์เซ็นต์ไหมหนอ? … Continue reading

February 2, 2016 · Leave a comment

บันทึกถึง”คุณตุ๊กแกแก่”

        เดือนมีนาคมอากาศทางเมืองไทยคงเริ่มร้อนแล้วสินะ ห้ามถามนะว่าที่มินนิโซต้าเป็นอย่างไรบ้าง? เพราะจนป่านนี้ยังต้องใส่เสื้อผ้าหนาๆหลายชั้น ความหนาของเสื้อทำให้ดูพองกลม ดูประหนึ่งดั่งตัวเห็บใส่เสื้อจะเตรียมไปยานอวกาศ แถมเมื่อวานหิมะตกโปรยปรายขาวโพลนเต็มถนน…หนาวได้หนาวดีหนาวตลอดปีและหนาวตลอดไปนั่นแหละ ตราบใดที่แกนของโลกยังไม่เปลี่ยนทิศทางการหมุน มินนิโซต้าก็จะดำรงคงไว้ซึ่งความหนาวเช่นนี้แหละ บ่นไปทำไมมี อยู่มาหลายปีจะบ่นตอนนี้ทำไมกัน(วะ)?             มีคนถามว่าเดือนก่อนๆทำไมเขียนแต่เรื่องไทชีล้วนๆ? อ้าว!ก็ไปเรียนไทชีนี่นา จะให้มีเรื่องบาสเกตบอลมาเขียนได้ไงเจ้าคะ? เดือนนี้ก็เลยต้องแฉลบออกนอกเรื่องไทชี ทั้งๆที่มีเรื่องจะเขียนอีก แต่เก็บไว้ก่อนดีกว่าค่ะ เอาไว้ให้เผลอๆก่อนก็จะย้อนกลับมาไทชีใหม่ อิ..อิ..อิ  (ขอยืมการหัวเราะของวัยรุ่นออนไลน์มาใช้สักหน่อย เพราะเสียงหัวเราะประหลาดดี)           ช่วงนี้พยายามตั้งสติอารมณ์ข่มใจไม่ให้ความหงุดหงิดเล่นงาน โดยเฉพาะเมื่อวานคุณ”ตุ๊กแกแก่” (นามสมมุติและนางเอกของเรื่องในวันนี้) แกมักชอบกวนโทษะเสมอ ทั้งๆที่ไม่ใช่บอสตัวจริงสักหน่อย แต่ชอบมาเบ่งศักดาวางอำนาจกับคนหน้าใหม่ๆมั่วไปหมดล่ะค่ะ … Continue reading

March 3, 2011 · 2 Comments

ฉากชีวิต

           การเดินทางไกลคือการเรียนรู้เพื่อเพิ่มประสพการณ์ชีวิตให้มีทัศนคติที่กว้างไกลขึ้น เพราะสิ่งได้พบเห็นในระหว่างทาง ย่อมแปลกแตกต่างไปจากที่เราได้เห็นอยู่จำเจทุกวี่ทุกวัน  แม้เหนื่อยกายกับการเดินทาง แต่จิตใจกลับกระปรี้กระเปร่าเบิกบาน พร้อมหอบกลับบ้านด้วยข้อคิดต่างๆมากมาย บางสิ่งบางอย่างก็นำมาประยุกต์ใช้ได้กับตัวเราเองและคนรอบข้าง แต่ก็มีบางอย่างเหมือนกันที่เป็นความสะเทือนใจ ให้ตราตรึงในความทรงจำไม่รู้ลืม                          ผู้เขียนได้ไปเที่ยวที่สวนสาธารณะเมืองซานดิเอโกก่อนเดินทางกลับมามินนิโซต้า  เดินชมดอกไม้หลายหลากพันธุ์ทั้งไม้ดอกไม้ประดับจากประเทศในโซนร้อนโซนหนาว เห็นมีดอกกล้วยไม้ที่เป็นพันธุ์มาจากเมืองไทยด้วยแล้ว ก็ยิ่งดื่มด่ำกับความงามความอ่อนหวานอ่อนในสีสรรของดอกไม้เหล่านี้อย่างไม่รู้จักอิ่ม…                            แต่ขณะที่กำลังหลงไหลในมนต์สะกดของมวลบุปผานานาชนิด ฉับพลันก็เหลือบไปเห็นผู้ชายฝรั่งคนหนึ่งซึ่งอยู่ในสภาพมอมแมม..ผมเผ้ายุ่งเหยิง เดินพูดพร่ำบ่นอะไรต่ออะไรอยู่ตามลำพัง กลิ่นของเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่บ่งบอกเลยว่ามันไม่เคยได้รับการซักฟอกมานานพอสมควร  นอกจากนั้นท่าทางการเดินของเขาทำให้คนทั่วไปรู้ว่าชายคนนี้อยู่ในสภาพที่เพิ่งสร่างเมา และกลิ่นเหล้ายังโชยมาจากตัวเขา  เขายิ้มทักทายอย่างไม่เก้อเขินกับทุกคนที่เดินผ่าน ในขณะที่หลายคนมองเขาด้วยสายตาที่เมินเฉยเย็นชา บางสายตาก็จ้องมองเขาอย่างสมเพทเวทนาและหยามหยัน เขาเดินสวนทางกับผู้เขียน พร้อมยิ้มกว้างทักทายราวกับเคยรู้จักกันมานานว่า…     … Continue reading

June 29, 2010 · Leave a comment

หิมะและความหนาวโผล่มาอีกแล้ว

       ข่าวพยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าจะมีหิมะตกตั้งแต่ช่วงค่ำไปจนถึงเช้าพรุ่งนี้ มันเป็นข่าวที่ทำให้ผู้เขียนเครียดพอสมควร แม้อยู่มินนิโซต้ามานาน แต่ยังไม่เคยมีความรู้สึกคุ้นเคยกับความหนาวหรือหิมะเลยสักนิด                      ความหนาวที่นี่ไม่ใช่”หนาวแบบเล่นๆ”หรือที่ภาษาคนรุ่นใหม่เขาบอกว่า”หนาวแบบขำๆ” เพราะพยายามจะขำยังไงมันก็ขำไม่ออก โดยเฉพาะช่วงการเดินทางบนถนนที่ปกคลุมด้วยหิมะ สองมือจับพวงมาลัยรถแน่น เขม็งมองข้างหน้า ใจลุ้นระทึกเสียงตึกตักครึกโครมยิ่งกว่าเสียงรัวของกลองเพล เวลาที่รถผ่านช่วงถนนที่ลื่นมากๆ กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางทำเอาเส้นประสาททุกส่วนในร่างกายตรึงเปรี๊ยะ ยิ้มไม่ออกบอกไม่ถูกและเครียดไปทั้งวัน ไม่รู้ชาติก่อนทำบุญด้วยน้ำแข็งมากเกินไปหรือไง ผลบุญถึงส่งให้มาใช้ชีวิตอยู่กับความหนาวเย็นเช่นนี้?                              มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผู้เขียนขับรถท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย บนถนนขาวโพลนด้วยหิมะตลอดเส้นทาง จู่ๆก็บังคับรถไม่ได้ มันพาไถลลื่นและหมุนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกที รถก็พามาจอดนิ่งอยู่บนกองหิมะสูงบนเกาะกลางถนนแล้ว ละล่ำละลักปลอบใจตัวเอง   ”ขวัญเอ๋ยขวัญมา มันแค่บนยอดกองหิมะ ไม่ใช่The Top of … Continue reading

December 6, 2009 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

July 2020
S M T W T F S
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

เพื่อนรัก