On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Tag Archives: สุขภาพ

ว่าด้วยเรื่องการกิน

        การกินของคนเรามีจุดประสงค์แค่สองอย่างคืออยู่เพื่อกินและกินเพื่ออยู่ ส่วนจะกินเพื่อสุขภาพหรือกินเพื่อล้างผลาญสุขภาพนั้นก็เป็นหัวข้อแยกย่อยออกไปอีกต่างหาก แต่จะกินแบบไหนก็ตามเถอะ วิธีการก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละค่ะ คือหยิบอาหารหรือตักอาหารเข้าปาก แล้วใช้ฟันจริงหรือฟันปลอมก็ได้เคี้ยวบดอาหารในปากให้ละเอียดหรือไม่ละเอียดจะรีบกลืนพรวดพราดเข้าไปเลยเพราะกลัวเปื้อนฟันเปื้อนลิ้นก็สุดแท้แต่เจ้าประคุณท่านเถอะค่ะ พิจารณาเลือกได้ตามสิทธิ์ส่วนบุคคล เพราะตามกฎหมายรัฐธรรมนูญไม่ได้ระบุไว้ว่าวิธีกินต้องมีท่าทางกินอย่างไรจึงถูกกฎหมาย ตราบใดที่คนเรายังต้องกินอาหารที่จำเป็นต่อร่างกายเข้าไป จะมีท่าทางกินที่ประหลาดพิกลอย่างไร กฎหมายไม่ได้ยุ่งเกี่ยวด้วย ชาวบ้านทั้งหลายก็ไม่มีสิทธิ์อะไรจะมาดุด่าว่ากล่าววิธีการกินอาหารของคุณ แต่ถ้าเขามาทำโวยวายกับเรื่องการกินของคุณล่ะก็ จงหาวิธีเลาะฟันออกจากปากของเขาได้เลยเพื่อเป็นการตอบแทนความจุ้นจ้านของเขานะคะ             ส่วนการกินแบบกรณีพิเศษเช่นกินบ้านกินเมือง, กินถนนเป็นสายๆ, กินดินกินทรายในการก่อสร้างอาคารต่างๆ,กินป่าไม้,กินนอกกินใน, กินตึกเป็นหลังๆ,หรือการกินอื่นๆอีกมากมายที่ไม่ได้ใช้วิธีกินทางปากนั้น ผู้เขียนจะไม่เอามารวมกับประเด็นที่เขียนในวันนี้ เพราะวิธีการกินแบบนั้นมันมีขั้นตอนที่ยุ่งยากซับซ้อนละเอียดอ่อนซ่อนเงื่อนไขเกินกว่าจะบรรยายได้ในพื้นที่บล๊อคนี้ ดีไม่ดีผู้เขียนอาจจะได้กินน้ำใบบัวบกแก้ช้ำในซะก่อน เพราะอาจจะมีคนส่งของแข็งแบบที่ฟันเคี้ยวไม่ได้มาให้กิน เนื่องจากดันไปรู้รายละเอียดในการกินของเขาทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองน่ะค่ะ แต่อย่าลืมนะว่าความคิดของคนเรามันมีอิสระนะท่านเจ้าขา ก็เลยคิดไปเล่นๆ เพื่อเอามาเขียนเรื่อยๆ ถึงเมื่อยก็ไม่หยุดเขียน … Continue reading

August 31, 2017 · Leave a comment

ยิ่งกว่าคำว่าเพื่อน

       ก่อนอื่นผู้เขียนต้องขอเล่าถึงที่มาที่ไปของเรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้ก่อนนะคะว่าผู้เขียนทำหน้าที่แทนเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งคือพี่เพ็ญ (คุณบุญรัตน์ อาดัมส์) เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกของพี่เพ็ญไปยังพี่แดงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพี่เพ็ญและบรรดาเพื่อนๆรุ่นน้องทุกคนที่รู้จักกับพี่เพ็ญมานาน เพื่อให้ทุกคนได้รับทราบถึงความปลื้มปิติที่มีอยู่ในใจของพี่เพ็ญว่าความมีน้ำใจและความห่วงใยของเพื่อนๆทุกคนนั้นมีค่าต่อพี่เพ็ญมากมายเพียงใด   หากท่านสงสัยว่าทำไมพี่เพ็ญจึงไม่เขียนเอง? ก็ขอเรียนให้ทราบตรงนี้เลยว่าเวลานี้พี่เพ็ญป่วยค่ะ ยังอยู่ในความดูแลของทีมแพทย์ที่จะต้องรักษาไปอีกระยะหนึ่ง  เมื่อพี่เพ็ญตั้งใจมอบหน้าที่นี้ให้ผู้เขียนทำหน้าที่แทน ผู้เขียนก็เต็มใจอย่างยิ่งที่จะเป็นปากกาเขียนบันทึกให้พี่เพ็ญด้วยความรักและนับถือในน้ำใจของพี่เพ็ญผู้เป็นทั้งเพื่อนและพี่สาวร่วมโลกคนนี้ คนไทยไกลบ้านที่มาอยู่แดนไกลถึงอเมริกา ทุกคนต่างมีเรื่องราวและประสพการณ์ชีวิตแตกต่างกันไป สุดแท้แต่ว่าฉากและตัวละครนั้นๆถูกโชคชะตาฟ้าลิขิตให้ดำเนินไปอย่างไร ขอย้อนกลับไปท้าวความนิดหนึ่งถึงความเป็นมาของพี่เพ็ญสักนิดหนึ่งนะคะ ช่วงวัยเยาว์ของพี่เพ็ญนั้นค่อนข้างลำบากเนื่องจากพ่อเสียชีวิตไปเมื่อตอนพี่เพ็ญอายุประมาณ11ปี  เหลือเพียงแม่ พี่สาวสองคน, ตัวพี่เพ็ญเองและน้องสาวอีกสองคน ทุกคนดิ้นรนช่วยกันทำมาหากินเพื่อความอยู่รอดของครอบครัวด้วยการกรีดยางขาย ต้องออกจากบ้านแต่เช้ามืดกว่าจะได้กลับมาบ้านอีกครั้งก็สายเกือบๆเที่ยงวันแล้ว แม้งานจะหนักและเหนื่อยแค่ไหน แต่ห้าสาวพี่น้องก็รักใคร่ปรองดองกันดี จนกระทั่งถึงวัยที่ต่างคนต่างแยกกันออกไปมีครอบครัว ชีวิตการแต่งงานครั้งแรกของพี่เพ็ญไม่ราบรื่นนัก สุดท้ายจึงแยกทางกันไป โดยที่พี่เพ็ญทำหน้าที่ทั้งแม่และพ่อให้กับลูกชายคนเดียวของแกเอง จนกระทั่งพระเจ้าได้ส่งคู่ชีวิตแท้ของพี่เพ็ญคือคุณจอห์นอดีตนายทหารทัพฟ้าของเมืองลุงแซมให้มาพบกันที่ฐานทัพตาคลี จ.นครสวรรค์ … Continue reading

February 18, 2017 · Leave a comment

“โรคภูมิแพ้แบบเทียมๆ ตอนที่๑”

                                                                                   ท่านผู้อ่านอย่าเพิ่งขมวดคิ้วย่นอย่างนั้นสิคะ เปล่าค่ะ!เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับปัญหาสุขภาพแต่อย่างใด เพราะโรคภูมิแพ้ที่จะเขียนถึงต่อไปนี้เป็นโรคที่น่าสนใจอย่างยิ่งโรคหนึ่ง คือมีอาการประหลาดกว่าโรคภูมิแพ้ตัวจริง เป็นโรคที่วงการแพทย์ทั้งหลายยังต้องเกาศรีษะแกรกๆด้วยสองสาเหตุสำคัญคือหนึ่ง ด้วยความรำคาญขี้รังแคเพราะลืมสระผม และสอง ด้วยความงุนงงกับสาเหตุของโรคนี้ว่าทำไมอาการของโรคจึงกำเริบไม่เป็นเวลาและรักษาเท่าไรก็ไม่มีทางหายสักที? อาการที่สังเกตได้จะแตกต่างกันไปตามอุปนิสัยและบุคคลิกของแต่ละคน โดยสามารถแยกแยะออกได้ดังนี้                                 ลักษณะแรกมักจะเกิดขึ้นกับคนที่รู้มาก โดยเฉพาะรู้วิธีการหลบหลีกที่จะลงแรงของตัวเองในการทำงานเป็นหมู่คณะ เพราะเจ้าตัวมักจะเกิดอาการปวดเมื่อยเคล็ดขัดยอกทันทีที่รู้ว่ามีงานประเภทออกแรง เช่นถ้าขอให้ช่วยกันจัดสถานที่เพื่อร่วมจัดงานสังสรรค์อะไรสักอย่าง คนที่เป็นโรคภูมิแพ้เทียมจะเริ่มมีอาการปวดหัวตัวร้อนจี๋ขึ้นมาทันที แถมต้องบ่นดังๆซ้ำๆซากๆให้ผู้อื่นได้รับรู้ถึงอาการดังกล่าวด้วย โดยไม่มีเจตนาที่จะเอาเปรียบเพื่อนๆ (เพียงแต่ตั้งใจจะหลบเลี่ยงเท่านั้น) พอมีเพื่อนคนไหนสักคนที่มีจิตใจอ่อนขี้สงสารคนบอกให้ไปนั่งพัก เท่านั้นเองอาการที่ว่าปวดโน่นปวดนี่ตามร่างกายก็เกือบจะหายเป็นปกติทันที เพราะเห็นนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือนิยายรักหวานแหววอย่างสบายอารมณ์ ถ้างานส่วนรวมยังไม่เสร็จ อาการปวดก็จะยังคงเป็นๆหายๆอยู่อย่างนั้น พองานเสร็จกะว่าไม่มีการออกแรงอะไรเพิ่มเติมอีกแล้ว อาการภูมิแพ้เทียมจะหายเป็นปลิดทิ้ง ลุกขึ้นมาเต้นแร้งเต้นกาได้อย่างสนุกสนาน แต่พอถึงเวลางานใกล้ๆเลิกและมีการร่วมแรงช่วยเก็บข้าวของต่างๆอีกครั้ง … Continue reading

September 26, 2011 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

September 2019
S M T W T F S
« Jun    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

เพื่อนรัก