On My Days & In My Mind (by Rungaroon Plintron)

เล่าสู่กันฟังในวันว่างๆ (โดย รุ่งอรุณ ผลินธร)

Tag Archives: หมาป่า

“เรื่องสุนัข…สุนัข”

วันนี้ขอย้อนความหลังเล่าเรื่องก่อนที่”เจ้าหญิง เดอะบีเกิ้ล”จะมาอยู่กับพวกเรานั้น ผู้เขียนต้องใช้เวลาค้นหา”เพื่อนหมา”อยู่นานพอสมควร…เพราะตั้งแต่หมาตัวโปรด”เจ้าแบมบู”จากผู้เขียนไปแล้ว เจ้า”ส้มตำ”ตัวที่ยังเหลืออยู่ก็ดูท่าทางเหงาหงอยไปเหมือนกัน เพราะมันคงอยากมีเพื่อนหมาสำหรับปรับทุกข์รับฟังความคิดเห็นต่างๆตามประสาหมาๆของมันบ้างนอกเหนือไปจากการฟังนายหน้าแหลมบ่นให้ฟังทุกเรื่องและทุกวันจนมันรู้สึกว่าชาตินี้ไม่น่าเกิดมาเป็นหมาที่ชื่อส้มตำเลยวุ้ย  กลุ้มใจอยากจะตายวันละหลายหน แต่นายสั่งมาว่าห้ามตายอย่างเด็ดขาด!          ผู้เขียนเริ่มค้นหาหมาพันธุ์ต่างๆที่เขาประกาศให้ฟรีทางหนังสือพิมพ์ก่อน  ซึ่งก็มีมากมายหลายแบบให้เลือกตามใจชอบ แต่ผู้เขียนก็ยังไม่รู้สึกชอบตัวไหนเป็นพิเศษ เพราะไอ้ที่ชอบก็ไม่เห็นมีใครเขาประกาศให้ฟรีเลยคือใจจริงแล้วผู้เขียนอยากได้ลูกหมาป่าพันธุ์แท้น่ะค่ะ เอาไอ้ที่ดุๆและหน้าบึ้งๆหน่อยเพราะไม่ชอบหมาประเภททำตัวเป็นประชาสัมพันธ์ยิ้มแย้มจนลิ้นห้อยรอต้อนรับทุกคนที่เข้ามาในบ้าน เพราะนอกจากมันจะไม่ค่อยอยากเห่าแล้ว ยังทำท่าจะเสริฟอาหารว่างเลี้ยงต้อนรับคนแปลกหน้าอีกด้วยค่ะ  “เอามาทำไมวะหมาป่าน่ะ? ไม่มีใครเขาเลี้ยงกันหรอก กำลังจะเพี้ยนหรือไง?”เพื่อนคนไทยเก่าๆ(ใกล้ๆแก่)คนหนึ่งถาม  “ไม่เพี้ยนหรอกว่ะ แต่กำลังบ้าเลยล่ะ ก็ชอบน่ะถึงอยากได้ทำไมโยมจะต้องมีคำถามให้มากปัญหาซะเรื่อย?”  “เออ…เอาเถอะ…เอาเถอะ แล้วแต่พระเดชพระคุณก็แล้วกัน งั้นก็ไปหาจากป่ามาเลี้ยงสักสามฝูงเลยสิ”          นอกจากหมาป่าแล้ว ที่ถูกชะตารองลงมาคือหมาไทยแท้พันธุ์หลังอานนี่แหละค่ะ แต่ราคาของมันนี่สิคนซื้ออาจจะหลังอานยิ่งกว่าหมา เพราะแพงเห็นดาวระยิบระยับเลย เมื่อไม่สามารถเป็นเจ้าของหมาป่าและหมาไทยหลังอานได้ … Continue reading

October 15, 2011 · Leave a comment

บ้านใกล้เรือนเคียง ตอน”บีเกิ้ลกล่อมขวัญ”

  ย้อนกลับไปช่วงสัปดาห์แรกที่ย้ายมาอยู่ที่นี่ ตอนนั้นยัยไฮยิน่ายังไม่แสดงอาการอันตรายอะไรให้เป็นที่สังเกตมากนัก แต่ช่วงสามคืนแรก เจ้าหญิงและส้มตำร่วมกันเห่าห่อนแบบคอรัสประสานเสียง เพื่อขับกล่อมรัตติกาลที่บ้านใหม่ คงจะเป็นเพลงที่ไพเราะที่สุดในความรู้สึกของเจ้าหมาทั้งสอง แต่ทั้งสามคืนนั้นผู้เขียนไม่เป็นอันหลับนอนล่ะ เพราะทุกครั้งที่บทเพลงของเจ้าหญิงและส้มตำเริ่มต้น ผู้เขียนต้องลุกพรวดพราดจากเตียงถลันวิ่งออกไปอย่างตะลีตะลานแทบหัวคะมำตกบันได เพื่อหยุดเสียงเพลงของทั้งสองตัวให้ได้ ก่อนที่ก้อนอิฐจากเพื่อนข้างบ้านจะบินข้ามรั้วมาหยุดให้  สภาพตอนนั้นผู้เขียนเหมือนกับคนในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่พอได้ยินเสียงหวอเตือนทิ้งระเบิดทีไร ต้องวิ่งหนีขวัญกระเจิงเพื่อหาหลุมหลบภัยทันที เพียงแต่ต่างกันก็ตรงที่ผู้เขียนต้องวิ่งไปที่ห้องหมาสองตัวนั้นให้เร็วที่สุด                             เสียงหอนของเจ้าส้มตำยังจะพอกลบเกลือนและโมเมกันได้บ้างว่าเป็นเสียงหมาบ้านอื่นร้องคร่ำครวญ  เพราะคลื่นเสียงและระดับโทนเสียงคล้ายๆกัน แต่คลื่นเสียงบีเกิ้ลของเจ้าหญิงนี่สิ กลบเกลือนกันยากมาก เพราะเป็นเสียงที่มีเอกลักขณ์ในตัวเอง ส่วนมากพวกฝรั่งเขาจะแยกออกได้ทันทีเลยว่านั่นคือเสียงหมาทั่วไปหรือเสียงเจ้าบีเกิ้ล   และทุกครั้งที่เห็นผู้เขียนโผล่หน้าเข้าไป เจ้าหมาสองตัวก็จะหยุดชะงักการบรรเลงบทเพลงกล่อมขวัญทันที แล้วพากันกระดิกหาง แย่งกันกระโดดเข้าหาผู้เขียน พร้อมๆกับตะกุยกตะกายแสดงความดีอกดีใจราวกับว่าไม่ได้เห็นหน้ากันมานานแรมปี ทั้งๆที่เพิ่งจะแยกย้ายกันไปนอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้เอง เราจะทำไงดีกับเจ้าหมาสองตัวนี้ไม่ให้เห่าหอนรบกวนชาวบ้านชาวเมืองเขานะ?  เอาล่ะนั่งเฝ้ากันยังงี้แหละ … Continue reading

August 6, 2011 · Leave a comment

Music of the Month

My Best Friends

My Beloved Friends

เจ้าหญิงเดอะบีเกิ้ล

เลือกตามเดือน

Click by your choices

Jaoying resists.

วันเดือนปี

September 2019
S M T W T F S
« Jun    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

เพื่อนรัก